«فوتبال» نامي است كه به شماري از ورزش هاي تیمی مختلف ولي مرتبط با هم اطلاق گرديده است. مشهور ترين اين ورزش ها در سراسر جهان (و بمراتب مشهورترين آنها در سراسر دنيا) سازمان فوتبال است كه ميتوان بطور خلاصه به آن نام «ساكر» داد. كلمه انگليسي فوتبال همچنين بر فوتبال راگبي(راگبي يونيون]] و راگبي ليگ ، فوتبال امريكاي شمالي ( امريكائي و كانادائي) ، قواعد فوتبال استراليائي، و فوتبال اسكاتلندي نيز اطلاق ميگردد.

راست | دكمه كليك | 300 پيكسل | برخي قواعد از قواعد كلي فوتبال. در حاليكه عقيده عامه بر آن است كه منشاء كلمه فوتبال اشاره به عمل لگد زدن به توپ دارد ولي مطلب متفاوت ديگري نيز وجود دارد كه بر طبق آن ريشه فوتبال در تنوعي از بازي هاي مرسوم در اروپاي قرون وسطي است كه « با پا» بازي ميشدند. > عطف < انجمن محققان فوتبال حرفه اي منشاء پيدايش فوتبال > /عطف< اين بازي ها كه بطور معمول توسط روستائيان بازي مي شد در مقابل ورزش هاي اسب سواري كه در ميان اشراف زادگان مرسوم بودند قرار داشت. اگرچه شواهد مستندي در اين زمينه در دست نمي باشد، كلمه فوتبال هميشه بر بازي هائي دلالت داشته كه با پا بازي ميشده اند و نه فقط آنهايي كه در آن ها به توپ ضربه زده مي شده است. در برخي موارد، مورد مصرف كلمه فوتبال در مورد بازي هائي بوده كه در آنها مشخصا ضربه زدن به توپ ممنوع بوده است. (جهت جزئيات بيشتر بخش فوتبال (كلمه) را ببينيد.)

امتياز بندي كليه بازي هاي فوتبال شامل يك توپ كره اي و يا جسم كروي شكل بوده كه (صرفا بعنوان يك « فوتبال»)، با به حركت در آوردن توپ در، و يا داخل، و يا بروي محوطه يك دروازه و يا خط دفاع تيم مقابل اطلاق مي گردد. بسياري از بازي هاي مدرن ريشه در كشور انگلستان دارند، ولي خيلي از مردم در اطراف دنيا از زمان هاي قديم، بازي هايي را ميكرده اند كه با ضربه/ يا حمل توپ سرو كار داشته اند.

هدف كليه بازي هاي فوتبال پيشبرد توپ از طريق ضربه زدن، دويدن با توپ، يا پاس كاري و ربودن توپ، چه بسمت دروازه حريف جائي كه امكان گل زدن وجود دارد و چه بسته به نوع بازي، گذراندن توپ از خط دروازه واقع در بين دو ديرك و زير تور آن مي باشد. همچنين فرستادن توپ بروي ديرك عمودي دروازه ( و احتمالا بالاي تور دروازه)، يا حفظ توپ و گذراندن توپ از خط دروازه حريف از اهداف اين بازي مي باشد.

در كليه بازي هاي فوتبال، تيم برنده تيمي است كه در زمان مشخص بيشترين نقطه و يا گل را از آن خود نمايد.

 تاريخچه

«جهت آشنائي بيشتر با انجمن فوتبال، بخش تاريخچه فوتبال(ساكر) را ملاحظه بفرمائيد»

در طول تاريخ انسان ترغيب به لگد زدن به سر همسايه بغل دست و ديگر اشياء مشابه آن مسبب اوليه برخي فعاليت ها از قبيل لگد زدن و / يا دويدن با يك راهبه بوده است. سوابق اوليه بازي هاي فوتبال-مانند در سراسر دنيا، و به همين سياق فرم هاي اوليه بازي فوتبال هنوز ناشناخته باقي مانده اند.

 بازي هاي زمان هاي باستان

اولين سوابق ثبتي آنچه كه احتمالا قديمي ترين فعاليت شبيه به فوتبال به حساب مي آمده را ميتوان در دست نوشته هاي چيني نظامي در دوره سلسله هان و حدود قرن دوم قبل از ميلاد پيدا نمود.

ديگر بازي آسيائي كه با ضربه توپ سرو كار داشته و تحت نفوذ «كوجو» بوده است، بازي «كماري» است. بر طبق سوابق موجود، اين بازي در زمين بازي سلطنتي ژاپن در كيوتو از سال 600 ميلادي انجام مي شده است. در بازي «كماري» چندين نفر در يك دايره مي ايستاده و با ضربه پا توپ را به سمت هم ديگر ميرانده و سعي ميكردند كه توپ از زمين خارج نشود (خيلي شبيه كيپي آپپي).

اين بازي ساليان زياد انجام ميشد ولي بنظر ميرسد كه در حدود نيمه قرن 19 ميلادي از بين رفته باشد. در سال 1903 و در يك اقدام سمبليك در جهت احياي سنت هاي باستاني، اين بازي مجددا احياء گشته و هم اكنون نيز در برخي فستيوال هاي توريستي قابل رويت مي باشد.

قدمت بازي هاي همراه با توپ فرا امريكائي كه با توپ هاي لاستيكي انجام ميشده اند حتي بسيار قبل از مورد بالا ثبت گرديده اند و تصور ميشود كه در مراحل اوليه پيدايش، شباهت زيادي به فوتيال داشته اند. اما از آنجائي كه فرم هاي بعدي اين بازي ها شباهت هائي با بسكتبال و يا واليبال داشته اند و همچنين بدليل آنكه نفوذ اين گونه بازي ها بروي بازي مدرن فوتبال بسيار كم بوده است، بيشتر آن ها بعنوان فوتبال طبقه بندي نمي گردند.

يونانيان و اهالي رم نيز به داشتن بازي هاي همراه با توپ كه در آنها از پاي خود استفاده مي كرده اند، شناخته شده اند.

نويسنده رومي سيسرو در یکی از نوشته های خود وضعیتی را توصیف میکند که در آن مردی در مغازه سلمانی و در حال اصلاح بخاطر شوت شدن یک توپ به داخل مغازه کشته می شود.

اعتقاد بر این است که بازی رومی هارپستوم از نوعی بازی تیمی بنام "επισκυρος" (اپی اسکایروس) یا فنیدا که اولین بار توسط نمایشنامه نویس یونانی انتیفانس (311-388 قبل از میلاد) بکار برده شده و بعدا کلمنت الکساندریا نیز به آن اشاره داشته است، گرفته شده است. بنظر میرسد این بازی بنوعی نه چندان واضح شبیه به راگبی بوده است.

البته سوابق غیر مستند دیگری از بازی های ماقبل تاریخ، باستانی و یا سنتی انجام شده با توپ که توسط مردم بومی در سراسر جهان انجام میشده نیز در دسترس می باشند. بعنوان مثال، در سال 1610 ویلیام استراچی از منطقه جیمز تاون اولین شخصی بود که یک نوع بازی بنام پاهساهمان را که توسط امریکائی بومی باز میشده را ثبت نموده است. در منطقه ویکتوریا، استرالیا، مردم بومی استرالیا نوعی بازی به نام مارن کروک را انجام میدادند.در کتاب رابرت برو-اسمیت که در سال 1878 بنام "مردم بومی منطقه ویکتوریا" منتشر شد نیز از مردی بنام ریچارد توماس نام برده شده که در سال 1841 شاهد انجام این بازی توسط مردم بومی منطقه بوده است." آقای توماس توصیف مینماید که چطور بازیکن جلو توپ ساخته شده از پوست صاریغ را شوت نموده و دیگر بازیکنان برای گرفتن آن به هوا برمیخواستند." امروزه اعتقاد گسترده ای مبنی بر اینکه مارن کروک تاثیر زیادی بر پیشرفت قواعد فوتبال استرالیا داشته، وجود دارد (بخش زیر را ببینید). در سرزمین کانادای شمالی و / یا آلاسکا، اینیوایت (اسکیمو ها) نوعی بازی بروی یخ بنام "آکاساکتوک" را انجام میداده اند. هر بازی با حضور دو تیم روبروی هم در دو خط موازی آغاز میشد. سپس دو تیم سعی در ضربه زدن به توپ، هدایت آن به سمت خط دروازه حریف و کاشتن گل داشتند.

قدمت این بازی ها و امثال آنها بطور عمیق در روزگاران باستان قرار داشته و در طول قرون متمادی، تاثیر خود را بروی فوتبال داشته است. بهرحال، بنظر میرسد که مسیر حرکت بسوی فوتبال مدرن در اروپای غربی و بخصوص در انگلستان شکل گرفته باشد.

 

قوانین کمبریج

 

در سال 1848 در دانشگاه کمبریج آقای اچ. دیوینتون و آقای جی. سی. ترینگ که هر دو از شاگردان سابق مدرسه شروزبوری بودند ترتیب یک جلسه در کالج ترینیتی، کمبریج را با 12 نماینده دیگر از اتون، هارو، راگبی وینچستر و شروزبوری را دادند. نتیجه این جلسه هشت ساعته ایجاد اولین سری از قوانین مدرن که بعنوان" قواعد کمبریج" شناخته می شوند، بود. البته هیچ نسخه ای از این قواعد در دسترس نیست و فقط یک نسخه بازبینی شده از سال 1856 در کتابخانه شروزبوری موجود است. این قواعد بطور کلی بنفع بازی ضربه با پا بودند. دست زدن فقط برای بازیکنی مجاز بود که آن را کامل بگیرد و آنها را مجاز به یک ضربه آزاد نموده و یک قاعده آفساید قدیمی نیز بازیکنان را از تعلل در اطراف دروازه حریف منع می نمود. بهرحال، " قواعد کمبریج" بصورت گسترده مورد استفاده قرار نگرفت.

 پیشرفت های دیگر در دهه 1850

توجه روز افزون و پیشرفت انواع بازی های فوتبال انگلیسی، در سال 1851 زمانیکه ریچارد لیندن و ویلیام گیلبرت که هر دو تولید کننده کفش و چکمه راگبی بودند، در نمایشگاه بزرگ لندن اقدام به نمایش توپ های گرد و بیضی شکل نمودند، نشان داده شد. ریچارد لیندن بخاطر ابتکار تولید "توپ قابل ارتجاع کیسه ای" و " پمپ دستی برنجی" به دریافت مدال نائل گردید.

باشگاه فوتبال دانشگاه دوبلین و امدش؛ که در کالج ترینیتی دوبلین در سال 1854 بوجود آمد و بعد ها بعنوان پایگاه بازی مدرسه ای راگبی مشهور گردید؛ بطور اختلاف بر انگیز بعنوان قدیمیترین باشگاه فوتبال جهان در هر نوع قانون و قاعده ورزشی شناخته می شود.

در اواخر دهه 1850، بسیاری از باشگاه ها جهت انجام انواع بازی فوتبال در کشور های انگلیسی زبان شکل گرفتند. (جهت کسب اطلاعات بیشتر بخش قدیمیترین باشگاه / های فوتبال را ببینید.)

باشگاه فوتبال شفیلد که توسط دو نفر از دانش آموزان سابق مدرسه هارو بنام های ناتانیل کرسویک . ویلیام پرست در سال 1857 بنیان گذاری شد بعد ها بعنوان قدیمی ترین باشگاه انجمن فوتبال (ساکر) معروف گردید. بهرحال، این باشگاه در ابتدا بازی را با قواعد خود یعنی قواعد شفیلد انجام می داد. البته برخی شباهت هائی با قوانین کمبریج بچشم میخورد ولی به بازیکنان اجازه داده می شد که به توپ با دست "ضربه" زده و آن را پرتاب نمایند. همچنین به هیچ عنوان قاعده آفساید نیز وجود نداشته و بنابر این بازیکنان مهاجم مجاز به قرار گرفتن دائم در کنار دروازه حریف بودند. این قانون توسط شماری از باشگاه های منطقه بکار گرفته شده و در سال 1867، باشگاه انجمن شفیلد بوجود آمد تا برنامه ریز کاپ یودان و یا اولین مسابقه تورنمنت فوتبال جهان باشد.

قانون شفیلد تا سال 1877 یعنی پس از افشای مکاتبات شدید استوارت جی اسمیت (کاپیتان انجمن منچستر اف. سی.) دبلیو. اس. بامبریج (کالج مارلبرو) در فیلد وجود داشت. در این سال تصمیم گرفته شد که بازی ضرب پا تحت مقررات واحد انجام داده شود. قوانین اف ای عناصری از بازی شفیلد را بکار میگرفت. >عطف نام = "فوتبال در شفیلد"< پرسی ام. یانگ (1962) فوتبال در شفیلد، اس. پال

در سال 1862 یک مرد انگلیسی بنام آقای لیندان پس از آنکه خانم لیندان بر اثر باد کردن بیش از اندازه کیسه مثانه خوک به بیماری ریوی دچار گشت، موفق به ساخت اولین توپ لاستیکی قابل ارتجاع شد. ظهور این توپ ها باعث ایجاد یک شکلی در اندازه توپ ها شده و از طرفی کیسه لاستیکی باعث محکم و گرد شدن توپ می شد. بهرحال نظر به اینکه سطح خارجی آنها از چرم ساخته شده بود، در هنگام خیس شدن خیلی سنگین میشد. در سال 1872 انجمن انگلیسی فوتبال بطور رسمی در کتاب قانون خود اعلام نمود که توپ می بایست "کروی بوده و محیط آن 27 تا 28 اینچ باشد" (6/68 تا 1/71 سانتی متر). این استاندارد ها هنوز هم توسط فیفا رعایت می گردند.

 قواعد فوتبال استرالیائی

 

در سال 1858 شخصی بنام تام ویلز در ملبورن اقدام به پیشبرد فوتبال نمود. ویلز تحصیل کرده انگلستان در مدرسه راگبی بوده و در دانشگاه کمبریج کریکت بازی کرده بود. حدود نفوذ مستقیم بازی های فوتبال انگلیسی و ایرلندی بروی ویلز نامشخص است ولی بهرحال شباهت هائی بین این نوع بازی ها و بازی ابتکاری وی موجود بود. همچنین شباهت هائی بین بازی ویلز با فوتبال گالیک (بنحوی که در سال 1887 قانونمند گشته بود) اعلام گشت. بنظر میرسد که فوتبال استرالیائی شباهت هائی با مردم بومی استرالیا بازی "مارن گرووک" نیز داشته است. (قسمت بالا را ببینید). باشگاه فوتبال ملبورن نیز در سال 1858 تاسیس شد که کهن ترین باشگاه زنده فوتبال در استرالیا بحساب می آید، ولی قواعدی که این باشگاه در اولین فصل بازی های خود مورد استفاده قرار داد نامشخص است. قواعد باشگاه در سال 1859 قدیمی ترین قانون زنده استرالیائی بحساب می آیند. این قوانین در هتل پاراد واقع در شرق ملبورن در مورخ 17 می توسط ویلز، دبلیو. جی. هامرسلی، جی. بی. تامپسون و توماس اسمیت (برخی منابع از شخصی بنام اچ. سی. ای. هریسون نیز نام می برند). این مردان سوابقی مشابه ویلز داشته و قواعد آنها نیز شباهت هائی با قانون شفیلد داشتند، خصوصا در نبود قاعده " آفساید" (گرچه شباهت ها نیز بصورت هم متلاقی بودند). یک ضربه آزاد در قبال "علامت" (گرفتن کامل). بهرحال اگرچه در قوانین ذکر نشده بود، ولی نگه داشتن و دویدن با توپ آزاد بود. توپ مورد استفاده نیز (نظیر آنچه بعدا در راگبی مورد استفاده قرار گرفت) بشکل "بیضی" بود. باشگاه همکاری قوی و دراز مدتی با باشگاه کریکت ملبورن و " کریکت بیضی" داشت که از لحاظ سایز تنوع داشته ولی از زمین های مورد استفاده در انواع دیگر فوتبال بسیار بزرگتر بوده اند، بعنوان زمین استاندارد فوتبال برگزیده شد. در سال 1859 قوانین هنوز شامل اجزائی که طی مدتی کوتاه بصورتی مهم در آمدند نمی شدند. مانند الزام "زدن" توپ در حین دویدن.

گاهی اوقات از قواعد استرالیائی بعنوان اولین شکل قوانین تدوین گشته یاد می گردد. ولیکن – همانگونه که در تمام انواع فوتبال در آن زمان صادق بود، هیچ سازمان رسمی قوانین را پشتیبانی نمی نمود- بنابر این در هر باشگاه به نوعی بازی می شد. بهر حال در سال 1866 تعداد باشگاه های بیشتری در مستعمر نشین ویکتوریا قبول کردند که با قوانین بروز شده ملبورن اف. سی، که بعدا بنام "قوانین ویکتوریا" و / یا قوانین" استرال آسیائی بازی کنند". نام رسمی این قوانین بعدا به قواعد فوتبال استرالیائی (و جدیدا فوتبال استرالیائی) تغییر یافت. در مستعمرات دیگر مانند تاسمانیا در دهه 1860 و استرالیای جنوبی در دهه 1870 نیز قوانین مشابه ای برای بازی ها در نظر گرفته شد. فوتبال استرالیائی خصوصا از دهه 1990 در بسیاری از کشور ها حضوری کوچک ولی فزاینده ای در سطح آماتوری داشته است ولی بیشترین نرخ مشارکت در پاپوآ کینه جدید، نارا، زلاند نو و افریقای جنوبی بوده است. بخش فوتبال استرالیائی در اطراف جهان را ببینید.

انجمن فوتبال

"مقاله اصلی: تاریخ انجمن فوتبال

در سال های اولیه دهه 1860، تلاش های فزاینده ای در انگلستان در جهت یکسان سازی و تطبیق انواع بازی های عمومی مدرسه ای صورت گرفت. در سال 1862، جی. سی. ترینگ، یکی از نیرو های پیشرانه قوانین اولیه کمبریج مدیر مدرسه آپینگهام بود. او اقدام به تدوین قواعد مخصوص خود که آن را "ساده ترین بازی" می خواند، نمود. (این قوانین همچنین بعنوان قوانین آپینگهام شناخته می شوند). در ابتدای اکتبر 1863 نسخه بازبینی شده دیگری از قوانین کمبریج توسط هفت نفر از کمیته نمایندگان دانش آموختگان سابق مدارس هارو، شروزبوری، اتون، راگبی، مارلبرو و وست مینستر تدوین گردید.

در شامگاه روز 26 اکتبر سال 1863 نمایندگان چندین باشگاه فوتبال در منطقه بزرگ لندن در ناحیه فری میسون تاورن در خیابان ملکه اعظم با هم ملاقات کردند. این اولین جلسه انجمن فوتبال (اف ای) بود. این اولین سازمان رسمی فوتبال جهان بود. مدرسه چارترهاوس اولین سازمانی بود که دعوت را پذیرفت. نتیجه این جلسه صدور دعوتنامه از نمایندگان مدارس عمومی به جهت شرکت در این انجمن بود. بجز مدرسه ترینگ شهر آپینگهام، بیشتر مدارس از شرکت سرباز زدند. در جمع از اکتبر تا دسامبر 1863 شش جلسه اف ای برگزار گردید. پس از سومین جلسه، یک پیش نویس از قواعد توسط اف ای صادر شد. بهرحال، در آغاز جلسه چهارم ، توجه حاضران به قوانین شفیلد و قواعد جدیدالانتشار سال 1863 کمبریج جلب شد. قواعد کمبریج در دو قسمت عمده با پیش نویس اف ای متفاوت بود؛ این دو قسمت عبارت بود از "دویدن (حمل) با توپ" و "ضربه زدن" (لگد زدن به ساق پای حریف). دو قانون مناقشه برانگیز اف ای بشرح زیر است:

"پنج. یک بازیکن توپ را صحیح مهار کرده و یا توپ را در اولین سعی مهار کند، می تواند با توپ بسوی دروازه حریف بدود؛ ولی در صورت امتیاز حریف، اجازه دویدن نخواهد داشت."

"چهار: اگر هر یک از بازیکنان با توپ بسوی دروازه حریف بدود، بازیکنان طرف مقابل آزاد هستند تا جلوی او را گرفته، او را گرفته، با او بدود و یا به او ضربه بزند، و یا توپ را از او بگیرد، ولی هیچ بازیکنی نباید در یک زمان همدیگر را گرفته و بهم ضربه وارد نمایند."

در جلسه پنجم حرکتی در جهت حذف این دو قاعده از قوانین اف ای شکل گرفته و پیشنهاد گردید. اکثر نمایندگان موافق بودند ولی شخصی بنام اف. دبلیو. کمپبل از بلاک هیس بشدت مخالفت نمود. او میگفت، "فوتبال حقیقی در ضربه زدن خلاصه ی گردد". با این حال این حرکت تصویب گردید و ام دش؛ در پایان جلسه و ام دش؛ استفان ویلیز و کمپبل باشگاه های خود را از عضویت اف ای خارج شاختند. پس از برگزاری آخرین جلسه در مورخه 8 دسامبر کمیته اف ای اقدام به انتشار "قوانین فوتبال" بعنوان اولین سری قوانین جامع بازی که بعد ها بنام انجمن فوتبال شناخته شد، نمود. (بعد ها در برخی کشور ها بعنوان ساکر نامیده شد).

این قوانین اولیه اف ای هنوز شامل اجزائی است که دیگر بعنوان اجزاء انجمن فوتبال بحساب نیامده ولی در بازی های دیگر قابل رویت هستند: بعنوان مثال، یک بازیکن می تواند مهار کرده و یک امتیاز طلب نماید که به او اجازه یک ضربه آزاد را خواهد داد، و اگر بازیکن در پشت دروازه حریف با توپ تماس داشته باشد، تیمش اجازه یک ضربه آزاد بسمت دروازه را از 15 یادری جلوی دروازه خواهد یافت.

 فوتبال راگبی

"قسمت قبل را ملاحظه نمائید مدارس عمومی انگلیسی و مقاله اصلی تاریخ اتحادیه راگبی"

در سال 1870 در بریتانیا، 75 باشگاه وجود داشتند که به بازی راگبی مدرسه ای می پرداختند. این مدارس عبارت بودند از بلاک هیس (سال تاسیس 1858 که طبق سوابق مناقشه ای بعنوان قدیمی ترین باشگاه غیر دانشگاهی راگبی که هنوز وجود دارد، شناخته می شود). باشگاه های راگبی همچنین در کشور های ایرلند، استرالیا، کانادا و زلاند نو فعال بودند. بهرحال، تا سال 1871 یعنی زمانیکه 21 باشگاه لندن گرد آمده تا اتحادیه فوتبال راگبی (آر. اف. یو.) را تشکیل دهند، قواعد قابل قبولی برای راگبی وجود نداشت. (بصورت کنایه ای، بلاک هیس اقدام به ممنوع ساختن ضربه زدن نمود.) اولین قواعد آر. اف. یو. در ماه ژوئن سال 1871 بکار گرفته شد. بر طبق این قوانین پاس دادن توپ مجاز اعلام شده بود. آن ها همچنین تلاش را در جائیکه بسمت دروازه و در بیرون خط با توپ تماس ایجاد شود شامل نمودند، اگر چه گل های ناشی از امتیاز و بازی عمومی و برگشت پنالتی هنوز در مناقشه بودند.

 فوتبال امریکای شمالی

 

همانطور که در بریتانیای اوایل قرن 19 متداول بود، مدارس و دانشگاه های امریکا نیز بازی های محلی خود را بین تیم های دانشجوئی برگزار می نمودند. در سال های دهه 1820، یک بازی بنام بالون که در ابتدا در کالج نیو جرسی (که بعد ها بنام دانشگاه پرینستون نامیده شد) و واحد قدیمی فوتبال بازی می شد، در کالج دارتماوس و نیو همپشایر برگزار شد. در سال 1827، یک دانشجوی دانشگاه هاروارد یک شعر حماسی کمدی بنام " نبرد دلتا" سرود که از اولین اشارات فوتبال در دانشگاه های امریکا محسوب گشت.

اولین مسابقه ثبت شده فوتبال در کانادا یک بازی بین کالج دانشگاه و دانشگاه تورنتو در مورخ 9 نوامبر سال 1861 می باشد. کمی بعد از این بازی، یک باشگاه فوتبال تشکیل گردید. اگر چه قواعد بازی در این مقطع نامشخص است: یعنی مشخص نیست که آیا آن ها یک بازی "ضربه با پا" یا "کار با دست" و یا هر دو را انجام می دادند و اینکه آیا اعضاء بطور عمده در مقابل هم قرار می گرفتند.

اولین "باشگاه فوتبال" در امریکا که عمر کوتاهی نیز داشت باشگاه فوتبال اونیدا واقع در بوستون، ماساچوست بود که در سال 1862 تاسیس گردید. اغلب گفته می شد که این باشگاه اولین باشگاه در خارج از بریتانیا بود که در آن بازی ساکر انجام میشد. بهرحال قواعد مورد استفاده باشگاه اونیدا نیز ناشناخته بوده ولی قبل از تدوین قواعد اف ای شکل گرفته بود. این باشگاه مبتکر یک نوع بازی با قواعد "دویدن" بنام بازی بوستون بود که در سال های بعد در ماساچوست بازی میشد.

در سال 1864 در کالج ترینیتی تورنتو، دو نفر بنام های اف. بارلو کامبرلند و فردریک ای. بتان قوانینی را بر اساس بازی مدرسه ای راگبی، تدوین نمودند. بهرحال عقیده عمومی آن است که اولین بازی راگبی کانادا به سال 1865 در شهر مونترال زمانیکه افسران ارتش بریتانیا در مقابل شهروندان محلی قرار گرفتند، انجام پذیرفت. این بازی بتدریج ادامه یافته و باشگاه فوتبال مونترال در سال 1868 بعنوان اولین باشگاه ثبت شده کانادا تاسیس گردید.

اولین مسابقه ای که بعقیده عامه تحت قوانین اف ای انگلیسی (ساکر) در ایالات متحده امریکا برگزار شد یک بازی بود که بین پرینستن و راتگرز در سال 1869 انجام شد. این بازی همچنین بعنوان اولین بازی کالج فوتبال ایالات متحده که بین تیم کالج های مختلف انجام شد، شناخته گردید ( اگرچه فرم نهائی فوتبال امریکا حاصل راگبی و نه ساکر بود).

رشد فوتبال مدرن امریکا ناشی از انجام یک بازی بین تیم های دانشگاه مک گیل مونترال و دانشگاه هاروارد در سال 1874 بود. در آن زمان، گفته می شد که دانشجویان هاروارد به "بازی بوستون" و ام دش؛ یک بازی "دویدنی" و ام دش بیش از بازی های "ضربه با پا"ی تحت قوانین اف ای که مورد علاقه دانشجویان ایالات متحده بود، می پرداختند. این امر اتخاذ بازی پایه راگبی را که بین تیم مک گیل و دو تیم جایگزین با سلسله قوانین مورد قبول خود انجام می شد را برای تیم هاروارد تسهیل می نمود. بهر حال طی سالیان بعد، دانشگاه هاروارد هم قواعد راگبی مک گیل را پذیرفت و هم تیم های دانشگاه های دیگر ایالات متحده را به پذیرش این قواعد ترغیب نمود. در سال 1876، در همایش ماساسوئیت این دانشگاه قبول کردند که بیشتر قواعد اتحادیه فوتبال راگبی را بپذیرند. بهر حال قانون "بردن توپ بسمت دروازه" (که در آن زمان بعنوان فوتبال راگبی شناخته می شد) فقط در حالتی بعنوان امتیاز شناخته می شد که هیچ یک از دو تیم ضربه ای به "دروازه ها" وارد نسازند. در این همایش تصمیم گرفته شد که، در بازی امریکائی، چهار حمله امتیاز یک گل را داشته باشد. در صورت امتیاز مساوی، یک گل از تبدیل یک حمله بجای چهار حمله، اولویت می یافت.

تا چند سال بعد، تیم های پرینستن، راتگرز و دیگران با استفاده از قواعد پایه ساکر به بازی ادامه دادند و این بازی ها تا زمان جایگزینی قواعد پایه راگبی دانشگاه هاروارد و رقیبانش ادامه یافت. دانشگاه های ایالات متحده تا اوایل قرن بیستم به بازی ساکر باز نگشتند.

در سال 1880 والتر کمپ مربی یال تغییراتی عمده را در بازی امریکائی بوجود آورد که اولین آن ها کاهش تعداد بازیکنان از 15 نفر به 11 نفر بوده و با کاهش مساحت زمین بازی به تقریبا نصف و معرفی "مبارزه" که در آن بازیکن با پاشنه پا توپ را به عقب زده و بازی را شروع می نمود، ادامه می یافت. این تغییرات در سال 1882 با نوع آوری بعدی کمپ ادامه یافت: اگر تیم نمی توانست بعد از سه عقب ماندگی امتیاز، پنج یارد را بدست آورد، می باید مالکیت توپ را واگذار می نمود. (تکل موفق).

با گذشت سال ها فوتبال کانادا برخی پیشرفت های فوتبال امریکا را در خود جذب نمود ولی در عین حال برخی از خصوصیات یکتای خود را نیز حفظ نمود. یکی از این خصوصیات فوتبال کانادا آن بود که برای سالیان متمادی، بطور رسمی از پذیرش تفاوت بین خود و راگبی سر باز زد. بعنوان مثال، "اتحادیه راگبی کانادا" که در سال 1884 تاسیس گردید، بیش از خود اتحادیه اصلی راگبی، پیشرو برگزاری فوتبال لیگ کانادا بود. ( اتحادیه راگبی کانادا تا سال 1965 تاسیس نگردیده بود.) همچنین فوتبال امریکائی در دهه 1880 بطور مکرر بعنوان "راگبی" خوانده می شد.

فوتبال گالیک

"مقاله اصلی: تاریخ فوتبال گالیک. "

در نیمه قرن 19، بازی های فوتبال سنتی که بطور کلی با عنوان " کاید" خوانده می شدند در ایرلند و مخصوصا استان کانتی محبوبیت خود را حفظ نمودند. در این دوران، یک ناظر بنام پدر دبلیو. فریس دو فرم اصلی "کاید" به این شرح توصیف می نماید: "بازی زمینی" که در آن هدف گذراندن توپ از دروازه های طاقی شکل که از تنه دو درخت ساخته شده می باشد. و شعر حماسی "بازی سطح کشور" که در اکثر ساعات روز یکشنبه که در آن بازی انجام می گردید، زمزمه می شد و برنده تیمی بود که توپ را از خط دروازه می گذرانید. "در گیری فیزیکی" ، " نگه داشتن" بازیکنان حریف و بردن توپ به جاهای مجاز از خصوصیات این بازی بود.

در دهه 1870، محبوبیت راگبی و انجمن فوتبال در ایرلند فراگیر گردید. کالج ترینیتی ، دوبلین اولین دژ توسعه راگبی بحساب می آمد (قسمت پیشرفت های سال های دهه 1850 در بالا را ببینید]] ). قوانین اف ای انگلیسی بصورت گسترده ای توسعه یافت. فرم های سنتی "کاید" تبدیل به "بازی خشن و آشفته" که اجازه خطا می داد، گردیدند.

تا زمان تاسیس انجمن ورزشی گالیک (جی. ای. ای.) در سال 1884، تلاش عمده ای در جهت متحد ساختن و قانونمند کردن انواع فوتبال ایرلندی بعمل نیامده بود. سعی انجمن ورزشی گالیک در پیشرفت ورزش های سنتی ایرلندی مانند پرتاب کردن و حذف بازی های وارداتی مانند راگبی و انجمن فوتبال بود. اولین قواعد فوتبال گالیک توسط شخصی بنام ماریس داوین تدوین و در مجله "ایرلند متحد" در تاریخ 7 فوریه سال 1887 به چاپ رسید. قوانین داوین نشانگر نفوذ بازی هائی مانند پرتاب کردن وتمایل او به فرموله کردن قوانین فوتبال ایرلندی بود. ابتدائی ترین مثال این تفاوت ها عدم وجود قانون آفساید بود (رفتاری که طی سالیان بعد از سوی قواعد فوتبال استرالیائی با دیگر بازی های ایرلند مانند پرتاب کردن انجام گردید).

 اختلاف در فوتبال راگبی

الگو:ببینید در سال 1886 هیئت بین المللی فوتبال راگبی (آی. آر. اف. بی.) تاسیس گردید. اما بر سر قوانین اختلاف بوجود آمد. حرفه ای شروع به نفوذ در انواع فوتبال نمود.

در انگلستان دهه 1890، اتحادیه فوتبال راگبی ممنوعیتی بلند مدت را برای ورزشکاران "حرفه ای" در نظر گرفت که باعث ایجاد تنش های محلی در حوزه فوتبال راگبی گردید، زیرا بسیاری از بازیکنان در شمال انگلستان از قشر کارگر بوده و توان برآمدن از پس هزینه های ترن، مسافرت، بازی و جبران هزینه های جراحت بر نمی آمدند. این موضوع خیلی با آنچه که ده سال قبل از آن در ساکر انگلستان شمالی رخ داده بود تفاوت نداشت. ولی مقامات آر اف یو عکس العمل بسیار متفاوتی اتخاذ و سعی در منحرف کردن حمایت طبقه کارگر در شمال انگلستان نمودند. در سال 1895 و بدنبال مناقشه بر سر پرداخت های نیمه وقت یک بازیکن که بجای حقوق از دست رفته او بر اثر راگبی بوجود آمده بود، نمایندگان باشگاه های شمالی در هادرزفیلد گرد هم آمده تا اتحادیه شمالی فوتبال راگبی (ان.آر.اف.یو) را شکل دهند. سازمان جدید در ابتدا فقط اجازه پرداخت های جایگزین حقوق برای برخی بازیکنان را صادر نمود. ولی پس از گذشت دو سال، بازیکنان ان.آر.اف.یو قابلیت دریافت وجوه را بشرط داشتن شغل اصلی غیر ورزشی را یافتند.

تقاضاها برای لیگ حرفه ای، بهبود وضعیت "تماشاچیان" رشته راگبی را دیکته می کرد. در طی چند سال قوانین ان.آر.اف.یو از قوانین آر.اف.یو فاصله گرفتند. یکی از مهم ترین اختلافات لغو "خط کشی" بود که بدنبال آن جایگزینی "دستکش کلفت" با " بازی-توپ- دستکش کلفت" که بر طبق آن دو بازیکن مجاز به درگیری در نقاط علامت گذاری شده بودند. بر طبق قوانین " چوب مخصوص بازی بمحض گرفتن حامل توپ، متوقف می شدو با یک بازی-توپ- دستکش کلفت تعویض می گردید. در سال 1901 مسابقات جداگانه لانکاشایر و یورکشایر در قالب قوانین ان.آر.اف.یو برگزار و بدنبال آن "لیگ راگبی شمال" که در ابتدا با نام لیگ راگبی شناخته میشد، بطور رسمی در انگلستان شکل گرفت.

با گذشت زمان، راگبی تحت آر.اف.یو، توسط باشگاه هائی که هنوز عضو فدراسیون ملی وابسته به آی.آر.اف.بی بودند، بازی میشد و بنام اتحادیه راگبی شناخته شد.

 جهانی سازی انجمن فوتبال

"متن اصلی تاریخ فیفا"

با گسترده شدن محبوبیت این رشته و در اوایل قرن بیستم، نیاز به یک سازمان واحد که امر نظارت بر انجمن فوتبال را برعهده بگیرد، بیش از پیش احساس گردید. انجمن انگلیسی فوتبال برگزار کننده گفتگوهای زیاد در خصوص ایجاد یک سازمان بین المللی بود ولی پیشرفتی حاصل نگردید. بنابر این موضوع در انجمن های هفت کشور دیگر اروپائی از جمله فرانسه ، بلژیک ، دانمارک ، هلند ، اسپانیا ، سوئد ، و سوئیس مطرح گردید. "فدراسیون بین المللی انجمن های فوتبال" (فیفا) در مورخ ، 21 می سال ، 1904 در شهر ، پاریس تاسیس گردید. اولین مدیر این تشکیلات ، رابرت گورین بود. نام فرانسوی خلاصه حروف فیفا بعد ها حتی در کشور های غیر فرانسه زبان نیز مورد استفاده قرار گرفت.

 بازنگری در فوتبال امریکائی

هم راگبی و هم فوتبال امریکائی در زمان خودشان از لحاظ جراحت های شدید و مرگ تعداد زیادی از بازیکنان مورد توجه بودند. در اوایل قرن بیستم در امریکا، این امر به مناقشات ملی انجامیده و برخی از کالج ها انجام فوتبال امریکائی را ممنوع اعلام نمودند. متقابلا جلساتی توسط 19 کالج در سال های 1906 برگزار گردید. گفته می شود که این جلسات بدستور رئیس جمهور تئودور روزولت برگزار می شد. او بنظر میرسید که در خصوص این بازی خیالباف است ولی او تهدید کرد که این بازی را در صورت عدم اصلاح قوانین و بجهت کاهش شمار قربانیان و معلولین ممنوع اعلام خواهد کرد. این جلسات پایه انجمن ملی ورزش دانشگاهی را بنا نهادند.

یکی از تغییرات پیشنهاد شده بزرگ شدن زمین بازی بود. بهرحال دانشگاه هاروارد بدلیل آنکه قبلا یک استادیوم بتنی بنا کرده بود، با پیشنهاد بزرگ شدن زمین بازی مخالفت نموده و در عوض مسئله قانونی سازی "پاس به جلو" را مطرح کرد. گزارش جلسات حاکی از برقراری بسیاری از محدودیت ها بر درگیری بازیکنان و دو تباین دیگر از راگبی بود: منع "بازی های دارای درگیری زیاد" و پاس به جلو. البته این تغییرات بلافاصله اعمال نشده

و تنها در سال 1908 سی و سه فوتبالیست امریکائی جان خود را از دست دادند. 

اما بهرحال شمار قربانیان و مجروحان بتدریج کاهش یافت.

 تباین بیشتر از دو قاعده راگبی

در سال 1906 و با کاهش تعداد بازیکان هر تیم از 15 نفر به 13 نفر، قوانین لیگ راگبی تفاوت عمده ای از اتحادیه راگبی را تجربه نمود. در سال 1907 یک تیم زبده راگبی از کشور زلاند نو تور کشور های استرالیا و بریتانیا را برگزار نمود که نتیجه آن تشکیل لیگ جدید راگبی ساوت ولز بود. بهرحال قواعد راگبی حرفه ای در هر کشوری متفاوت بوده و نیاز مذاکرات بین سازمان های ذیربط از کشور های مختلف، تعیین مقررات واحد برای انجام مسابقات بین المللی بود. این وضعیت تا سال 1948 ادامه داشت. در این زمان با تحریک لیگ فرانسه فدراسیون بین المللی لیگ راگبی (آر.ال.آی.اف.) در یک جلسه در بورادآکس تاسیس گردید.

در طول نیمه دوم قرن 20، قوانین بیشتر تغییر نمود. در سال 1966 مقامات لیگ راگبی ایده " عقب افتادن امتیاز" را از فوتبال امریکا گرفتند که بر طبق آن: یک تیم می تواند تا چهار تکل مالکیت توپ را در اختیار داشته باشد. حداکثر تعداد حملات بعد ها در سال 1971 به شش تکل افزایش یافت. این اصل در راگبی بعنوان "قانون شش تکل " شناخته شد.

با ظهور بازیکنان حرفه تمام وقت در اوایل دهه 1990 وبالطبع آن افزایش سرعت بازی، فاصله پنج متری آفساید بین دو تیم به 10 متر افزایش یافته و این قانون با قوانین قابل جایگزینی بعدی و تغییرات متعاقب آن ها دنبال شد.

همچنین در قرن بیستم قواعد اتحادیه راگبی نیز بنحو چشمگیری متحول گشته و صورتی پیچیده تر و فنی تر بخود گرفت. در جمع، دستکش ها و چوب ها همسان گشته و در خارج از زمین شروع به بلند کردن هم تیم های خود بمنظور نشان دادن تقابل با حریفان نمودند. همچنین ماجرای ظهور حرفه ای ها به پیچیده شدن قوانین کمک نمود.

در سال 1995 اتحادیه راگبی تبدیل به یک بازی "آزاد" گردید که در آن حرفه ای های اعضاء اجازه حضور می یافتند. اگرچه ریشه اصلی مناقشه بین دو قانون و علیرغم این واقعیت که مقامات ای.آر.یو مانند جان اونیل هر از چند گاه این مسئله را متذکر می گشتند، قواعد هر دو قانون و فرهنگهای فوتبال مرتبط با آنها به اندازه ای با هم اختلاف داشتند که آینده ای شفاف را برای چنین اتحادیه ای رقم نزنند.

 

ادامه مطلب...

کالسیو فیورنتینو

 

در قرن 16، شهر فلورانس با یک بازی که امروزه بنام ""کالسیو استوریکو"" (بصورت تاریخی ، توپ زدن با پا )شناخته میشود، دوران بین ظهور عیسی و ماه روزه را درشهرپیزا دلا نوور ویا پیزا سانتا کروس جشن گرفت. اشراف جوان شهر لباس های عای ابریشمی در بر کرده و در یک فرم خشن فوتبال شرکت نمودند. بعنوان مثال، بازیکنان "کالسیو" می توانستند از ضربات مشت، شانه و لگد به حریفان خود استفاده کنند. ضربات به قسمت زیر کمربند نیز مجاز بود. ریشه این بازی در آموزش تمرینات نظامی بود.

معروفترین مسابقه در 17 فوریه سال 1530 انجام شد. هنگامیکه سربازان چارلز چهارم، امپراطور مقدس رم فلورانس را محاصره کرده بودند. یک مسابقه "کالسیو" برای نشان دادن مقاومت برگزار گردید. در سال 1580، کانت جیوانی دبرادی دورنیو کتابی با عنوان "دیسکورسو سوپرا گیوسودل کالسیو فیورنتینو" نوشت. که برخی اوقات بعنوان اولین کتاب منتشر شده قواعد بازی فوتبال شناخته می شود. این بازی در طول زمان ژانویه 1739 تا می 1930 یعنی زمان احیای آن بمناسبت 400 صدمین سالگرد مسابقه فوق الذکر، بازی نشد. "کالسیو" هنوز بعنوان جذب گردشگر بازی میشود.

 عدم تصویب و تلاش جهت منع بازی فوتبال

 

تلاش های بیشماری در جهت ممنوع ساختن مسابقه فوتبال بخصوص از نوع خشن و تفرقه افکن آن صورت گرفته است. این تلاش ها بخصوص در انگلستان و دیگر بخش های اروپا در دوران قرون وسطی و اوایل عصر مدرن. در بین سال های 1324 تا 1667 فوتبال بموجب بیش از 30 قانون محلی و سلطنتی در انگلستان ممنوع بود. احتیاج به تکرار مکرر وجود چنین قوانینی نشانه سخت بودن ممنوع نگه داشتن بازی های مشهور می باشد.

شاه ادوارد دوم آنقدر از بی قانونی فوتبال در لندن آزرده شد که در مورخ 13 آوریل سال 1314 فرمان ممنوعیت آن را صادر نمود: "از آنجائیکه سرو صدای زیاد در شهر بخاطر ضربه زدن به توپ های بزرگ ایجاد میشود و بر اثر آن شیاطین زیادی که خدا آن ها را منع کرده برمیخیزند؛ ما به نیابت از شاه، مجازات زندان را برای افرادی که به این بازی مبادرت ورزند، مقدر می سازیم."

دلایل ممنوعیت از سوی ادوارد سوم در 12 ژوئن سال 1349 کاملا واضح بودند: فوتبال و دیگر بازی های سرگرمی باعث عدم توجه عوام الناس به تمرین تیر اندازی که از ملزومات جنگ است، میگردد.

در سال 1608 مقامات محلی شهر منچستر شکایت نمودند که: آنطور که بما گزارش شده است، بازی فوتبال...[اینجا] در منچستر باعث بی نظمی فراوان شده است و شیشه های پنجره ها شکسته و باعث گرد آمدن اوباش و افراد بی نظم گردیده است.... ..."[7] در همان سال کلمه فوتبال با حالتی منفی در کلام ویلیام شکسپیر ظاهر شد. در نمایش نامه "شاه لیر" شکسپیر مطلبی به این شرح وجود دارد: "نه ترایپت و نه شما حق بازی فوتبال را ندارید"(پرده اول ، صحنه 4).

شکسپیر همچنین نام این بازی را در نمایش "کمدی اشتباهات" آورده است (پرده دوم صحنه 1):

"آیا من همان مقدار نسبت به تو کامل هستم که تو نسبت بمن،"

"آن بمانند فوتبال است. آیا براستی بمن لگد زدی؟"

"تو واقعا بمن لگد زدی، بنابر این او نیز در اینجا مرا لگد کوب خواهد کرد:"

"اگر من در این راه تاب آورم، آنگاه باید مرا جامه ای از چرم در بر نمائی."

کلمه "اسپارن" در ادبیات بمعنای "لگد زدن و دور انداختن" است، بنابر این نتیجه گرفته می شود که بازی شامل ضربه زدن بازیکنان به توپ بوده است.

بهرحال بازی لگد پرانی (جائیکه بازیکنان از یک چوب شیار دار جهت بازی با توپ استفاده می کرده اند) که در ایرلند بازی میشده است، آنقدر خشن بنظر میرسیده که مقامات شهر گالوی ترجیح میدادند که مردم فوتبال بازی کنند. در سال 1527 آنها اظهار داشتند " در هیچ زمان مبادرت به بازی لگد پرانی با توپ کوچک با چوب هاکی یا چوب معمولی وهمچنین مبادرت به بازی هندبال بدون دیوار ممنوع و فقط بازی فوتبال مجاز است."

بهرحال در "کتاب ورزش ها" اثر شاه جیمز به مسیحیان توصیه میشد که هر یکشنبه بعد از ظهر و بعد از مراسم دعا و نیایش فوتبال بازی کنند [8]. این کتاب توسط اسقف مورتن و با راهنمائی

شاه در مورخه 24 می 1618 در گرینویچ، مورد تصحیح قرار گرفت. در ابتدا دستور آن بود که متن این کتاب صرفا در کلیسا های حوزه مانکا شایر خوانده شود. هدف کتاب آرامش بخشیدن به سر سختی پروتستان های ساده کیش انگلستان در محترم داشتن روز تعطیل یکشنبه بود. زیرا این تنها راه منحرف نمودن اذهان مردم بود. [9]

تبیین کد های مدرن فوتبال=

 مدارس عمومی انگلیسی

در حالیکه انواع بازی فوتبال در سراسر بریتانیا بازی میشد، مدارس عمومی (شهریه ای) انگلیسی نقش بسیار عمده ای در پیشرفت و خلق فوتبال مدرن (انجمن و فوتبال راگبی) ایفاء نمودند. اولا، شواهد موید آن است که این مدارس در قرن شانزدهم نقش کلیدی در گرفتن خشونت از متن فوتبال داشته و آن را تبدیل به یک ورزش تیمی برنامه ریزی شده نمودند که مناسب بچه مدرسه ای ها گردید. ثانیا، بسیاری از اشارات (بعنوان مثال شعر) و متون مربوط به فوتبال توسط افرادی ارائه گشت که در همین مدارس تحصیل نموده و عملا تمایل به آشکار ساختن شناخت خود نسبت به این ورزش داشتند. و نهایتا، در قرن نوزدهم دانش آموزان / معلمان اولین اشخاصی بودند که به تدوین قواعد رسمی اولین شکل فوتبال مدرن پرداختند تا زمینه انجام این بازی را بین مدارس ایجاد نمایند.

اولین مستندی که نشانگر وجود بازی فوتبال در مدارس انگلیسی مدارس عمومی و امدش؛ و حضور عمده پسران طبقات بالا، متوسط و طبقه متخصص و امدش بود در اثر "عوام الناس" ویلیام هرمن به سال 1519 آورده شده بود. هورمن مدیریت اتون (6/1485 – 5/1494) و همچنین وینچستر را بر عهده داشت و کتاب لاتین او شامل یک تست ترجمه با عبارت " ما با یک توپ پر باد بازی میکنیم" می گردید.

ریچارد مالکستر [10] ، دانش آموز سابق کالج اتون و مدیر مدرسه مرچنت تیلورز (1561) و مدرسه سنت پل (1596) بعنوان " بزرگترین هوادار فوتبال در قرن شانزدهم" معرفی گردیده است. [11] . سهم یکتای مالکستر تنها در اشاره به "فوتبال" با نام صحیح انگلیسی آن خلاصه نگشته و بلکه بخاطر فراهم آوردن مستندات اولیه تیم برنامه ریزی شده فوتبال می باشد. مالکستر تایید مینماید که بازی مورد نظرش از طریق تمیز دادن آن با بازی های انجام شده با دیگر قسمت های بدن مانند هند بال و آرم بال، خیلی شبیه تر به فوتبال مدرن می باشد. او در کتاب شخصی خود به سال 1581 که به زبان انگلیسی نوشت به فواید زیاد "فوتبال" اشاره کرد. عنوان این کتاب عبارت بود از" وضعیت هائی که در آن شرایط ابتدائی لازم جهت آموزش کودکان مورد مطالعه قرار میگیرند". .[12] او اظهار میدارد که فوتبال دارای اثر مثبت تحصیلی بوده و در تقویت سلامتی و قدرت کودکان موثر است. مباحث مالکستر در خصوص فوتبال، اولین مباحثی بود که در آن از تیم ("طرف ها" و "پارتی ها")، وضعیت ها ("ایستادن")، منفعت وجود داور (" قضاوت کننده بین پارتی ها") و مربی (مدیر آموزش) سخن به میان آمد. مالکستر نوعی بازی را توصیف می کند که برای تیم های کوچک برنامه ریزی شده تحت نظر یک داور بکار می آید (و بطور خیلی واضح اشاره به این مهم دارد که بازی مورد نظر او از بی نظمی و خشونت فوتبال عامیانه بدور بوده است): با چنین دیدگاهی شمار کمتری به طرف ها و پارتی ها تقسیم میشوند، برخورد فیزیکی سخت و خشن و جود ندارد همچنین از هل دادن با شانه و انجام حرکات بی هدف و بربر مانند پرهیز و فقط از فوتبال جهت تقویت بدن و ساق های پا استفاده میشود. در نتیجه این اشتیاق به ورزش و تعاریف صحیح از بازی مدرن، ریچارد مالکستر بعنوان پدر فوتبال مدرن شناخته می شود.

سر هنری وتون (متولد 1569) که در دوره های کالج وینچستر شرکت نموده و بعد ها رئیس اتون گردید، در یکی از اشعار خویش به فوتبال اشاره نموده است:

"آنجائیکه، بقصد انجام فوتبالی محکم، جون به باب یا دوقلو ها ضربه میزند" [سر هنری وتون، در کنار رودخانه در حال ماهیگیری – شرحی از بهار، ذکر شده در پی . یانگ (1969)، صفحه 32]

شواهدی در دست است که بازی های پیچیده شبیه به انواع مدرن آن ها در اوایل قرن 17 در بریتانیا انجام می شده اند. در سال 1633 آموزگاری از آبردین بنام دیوید ودربرن، چنین مسابقه ای را به این شرح توصیف نموده است: بیائید زمین خود را انتخاب کنیم . آنهائی که بیرون زمین هستند به داخل بیایند. با پا ضربه بزن تا بتوانیم بازی را شروع کنیم. ."[13] اهمیت این اظهارات آن است که نشان می دهد که بازی ضربه زدن به توپ در قرن 17 محدود به مدارس انگلیس نبوده است.

تعریف دقیق تری از فوتبال در کتاب ورزش های فرانسیس ویلوگبای در حدود سال 1660 آورده شده است [14], این نظریه خصوصا از این جهت قابل توجه است که به فوتبال با نام صحیح آن اشاره و برای اولین بار بشرح زیر توضیح ارائه نموده است: دروازه های و دیرک خیمه مانند (" محوطه بسته ای که دو طرف آن باز است. این خروجی را دروازه می نامند") تاکتیک ها ("قرار دادن بهترین بازیکنان جهت محافظت از دروازه")، امتیاز بندی ("آنهائی که بتوانند برای اولین بار توپ را از دروازه حریف بگذرانند، بعنوان برنده تلقی می گردند") و روش انتخاب تیم ها ("بازیکنان از نظر قوای جسمانی و چالاکی بصورت مساوی تقسیم می گردند"). او اولین شخصی بود که قانون فوتبال را توضیح داد: "در اغلب مواقع هنگامی که بازیکنان با هم به توپ رسیده و قصد ضربه زدن به توپ را دارند، احتمال ضربات بی اختیار و شکسته شدن ساق پای آن ها متصور است، بنابر این قانونی وجود دارد که بر طبق آن بازکنان مجاز نیستند ضربات را بالاتر از سطح توپ وارد نمایند". نظر او در خصوص خود توپ نیز خیلی آموزنده است: "آن ها یک مثانه محکم خوک را باد کرده و سر آن را با سرعت هر چه تمام تر می بستند. پس آن را در داخل پوست گاو نر انداخته و بسرعت می دوختند". او اضافه می کند: "هرچه ضربه به توپ قوی تر بود، توپ بهتر شوت می شد. آن ها گاهی اوقات در داخل آن جیوه قرار می دادند تا از خوابیدن باد آن جلو گیری بعمل آورند". کتاب او همچنین برای اولین بار نقشه یک زمین فوتبال را به تصویر می کشید. دلیل ایجاد ارتباط ویلوگبی بین سیستم مدارس عمومی آن بود که او در مدرسه ساتون کلدفیلد درس خوانده بود و در عین حال دانش آموز دانشگاه کمبریج نیز بود و مکررا به کتابخانه بادلیین دانشگاه آکسفورد نیز رفت و آمد داشته است.

اشاره مشخص بعدی به فوتبال در مدارس عمومی را می توان در اشعار لاتین رابرت ماتیو که فارغ التحصیل وینچستر در طی سال های 1643 الی 1647 بوده، پیدا نمود. او توصیف میکند که چطور "...ما ممکن است کویتز، یا هندبال، یا بت اند بال، یا فوتبال بازی کنیم؛ این بازی ها معصومانه و قانون مند هستند..." [ آر. ماتیو دکالج سو پوتیوزکالجیاتا شولا ویچامیکا وینتوننسی ترانس. در آر کی کوک، در خصوص کالج وینچستر (مک میلان، 1917) صفحه 21] " ناگ اتوننسز" (1766) اثر تی فرانکلند نیز "زمین فوتبال" در اتون متذکر می شود.

در اوایل قرن 19، (قبل از قانون سال 1850 کارخانه، اکثر طبقه کارگر مردم بریتانیا مجبور بودند که بیش از دوازده ساعت در روز و غالبا شش روز در هفته کار کنند. آن ها هیچ زمان و تمایلی برای وقت گذاری جهت ورزش و تفریح در اختیار نداشتند. در آن زمان بسیاری از کودکان نیز جزء نیروی کار محسوب می گشتند. روز عید فوتبال در شاهراه عوام مردم در حال افول بود. از این رو شاگردان مدرسه ای که از زیر بار کار طاقت فرسا آزاد بودند تبدیل به مبتکران بازی های فوتبال برنامه ریزی شده بر اساس قواعد رسمی گردیدند. این بازی ها بتدریج تبدیل به بازی های فوتبال مدرن گردیند که ما امروزه آنها را می شناسیم.

بعد ها برخی از مدارس ملی فوتبال را به عنوان وسیله ترغیب حس رقابت و سالم نگه داشتن وضعیت جسمانی دانش آموزان مورد استفاده قرار دادند. هر مدرسه به مقتضی اندازه زمین بازی خود، قواعد مخصوص بخود را تدوین می نمود. قوانین بطور گسترده ای از مدرسه به مدرسه متفاوت بودند و این تفاوت با ورود دانش آموزان جدید عمیق تر نیز می گردید. بعد از مدت زمان کوتاهی، دو مکتب فکری در خصوص چگونگی انجام بازی فوتبال بوجود آمدند. برخی از مدارس بازی را ترجیح میدادند که در آن توپ را می توان حمل نمود (مانند راگبی، مارلبرو و چلتنهام)، در حالیکه مدارس دیگر روش ضربه پا و دریبل کردن توپ را می پسندیدند (مانند روش اتون، هارو ، وست مینستر و چارتر هاوس). پاره ای از اختلافات در این دو گروه ناشی از شرایط انجام بازی می گردید. در چارتر هاوس و وست مینستر، که هر دو مدرسه در منطقه ممنوعه لندن قرار داشتند، پسران محدود به توپ بازی در مکان های سرپوشیده که انجام بازی و تحرک لازم آن را سخت می نمود، بودند.

نقل است که یکی از شاگردان مدرسه راگبی بنام ویلیام وب الیس، در سال 1823 با برداشتن توپ و دویدن بسمت دروازه حریف "بشدت قوانین فوتبال در زمان خود را نقض نمود". مشهور است که این عمل سر آغاز رشته فوتبال راگبی بوده است ولی دلیل محکمی بر اثبات این ادعا وجود نداشته و مورخان معتقدند که این داستان جعلی می باشد. با وجود این در سال 1841 (بنا به برخی روایات 1842)،"دویدن" با توپ از زمانی بعنوان راگبی پذیرفته شد که یک بازیکن توپ را از روی یک جهش گرفت. او در آفساید قرار نداشته و توپ را نیز پاس نداده بود.

شواهد ایجاد فصل فوتبال در مدارس ملی انگلیس در کتاب "گزیده بنتلی" (1844) آورده شده است. [15].

در یکی از فصول این کتاب بنام "مناظر اتون و مردان اتون"، گردش فصلی ورزش توضیح داده شده است:

"پسران خوب کریکت را در تابستان و هاکی را در زمستان بازی میکنند. ولی نوجوانان در تابستان قایق ها را بکار انداخته و در زمستان فوتبال بازی می کنند".

باشگاه های فوتبال (و دیگر ورزش های) مدارس بخش مرکزی حیات مدارس ملی انگلیس در قرن نوزدهم بحساب می آمدند. در آن زمان، چارلز بریستد نویسنده امریکائی در کتاب " پنج سال در دانشگاه انگلیس" (1852) به روایت زندگی خود در دانشگاه کمبریج در دهه 1840 پرداخت. هنگام بحث در خصوص کالج اتون و مدرسه راگبی (گرفته شده از مکاتبات دانشجویان قبلی) چنین بیان می دارد: "[یک پسر] به خانه ای که به آن تعلق دارد افتخار میکند همانطوریکه یک مرد به کالج خود؛ اگرچه در باشگاه های کریکت و فوتبال، و بطور کلی در مسابقات دویدنی و پریدنی، بازیکن با کل مدرسه رقابت میکند، اما هنوز به باشگاه پاییزی فوتبال تعلق دارد که بیست تا سی پسر را در خانه خود جا داده است و بنابر این مسابقات فی مابین این خانه ها بمانند مسابقات بین کالج ها برگزار می گردد" "[16] از همه مهمتر آنست که این مطلب موید اولین مسابقات برنامه ریزی شده بین تیم های فوتبال نه در سطح مدارس بلکه بین خود تیم هاست. روشن است که جهت انجام مسابقه بین کالج ها نیاز به توافقی روشن بروی اصول و قواعد الزامی بوده است. این الزام توام با وجود وقت و پول کافی باعث بوجود آمدن و خلق قواعد فوتبال مدرن توسط مردمی شد که دانش آموخته مدارس ملی و دانشگاه های انگلیس گردید. این اظهار همچنین اشاره به ایجاد "فصل فوتبال" در مدارس ملی انگلیس دارد که تا امروز بصورت بلا انقطاع در فصول پاییز ادامه داشته است.

شکوفائی حمل و نقل ریلی در بریتانیا در دهه 1840 باعث گردید که مردم قادر شوند که بیشتر و راحتتر از قبل به سفر بپردازند. از این جهت امکان انجام مسابقات ورزشی بین مدارس نیز تسهیل گردید. در حالیکه امکان فهم آسان قواعد محلی ورزشی از طریق بازدید مدارس فراهم بود، امکان بازی فوتبال بین مدارس بدلیل اینکه هر مدرسه از قوانین خود پیروی می نمود، تقریبا غیر ممکن بود.

بنظر می رسد که در طی این مدت، قواعد بازی راگبی مدرسه ای لااقل بیش از دیگر بازی های مدرسه ای گسترده گردید. بعنوان مثال، دو باشگاه که ادعا می شود اولین و / یا قدیمیترین باشگاه فوتبال دنیا هستند، نه از آن جهت که بخشی از مدرسه یا دانشگاه بحساب می آمدند، هر دو در فوتبال راگبی قوی هستند: باشگاه بارنیز که گفته می شود سال تاسیس آن 1839، و باشگاه فوتبال بیمارستان گایز که بر اساس گزارشات در سال 1843 تاسیس گردید. در این رابطه نه تاریخ ونه تنوع بازی های فوتبال انجام شده سوابق مستندی وجود ندارد، اما به هر حال چنین ادعا هائی اشاره به محبوبیت راگبی قبل از ظهور قواعد مدرن دیگر دارد.

در سال 1845 سه پسر در مدرسه راگبی اقدام به تدوین قانون و سپس اجرای آن در مدرسه نمودند. این قواعد اولین سری قواعد ( یا کد های ) مکتوب هر نوع فوتبال بحساب می آیند >عطف< الگو:وب سایت > /عطف< . این امر در نهایت به گسترش بازی راگبی منجر گردید.

 فوتبال در قرون وسطی

 

در طی قرون وسطی شاهد افزایش بسیار زیاد محبوبیت مسابقات سالیانه فوتبال شرووتاید در سراسر اروپا خصوصا انگلستان هستیم. بازی انجام شده در انگلستان در این زمان، احتمالا از اشغال روم آغاز گشته، ولی شواهد متقنی در این زمینه در دسترس نمی باشد. گزارشاتی که از نوعی بازی مرسوم در بریتانی، نرماندی و پیکاردی بنام "چوله" یا "سوله" در دست است، موید آنست که وجود برخی از انواع فوتبال در انگلستان نتیجه پیروزی نرمان ها می باشد.

این نوع های قدیمی فوتبال، که عادتا بعنوان فوتبال عامیانه طبقه بندی می گشته اند، بین تیم های شهر ها و روستا های همجوار که شامل تعداد نامحدود بازیکن بوده اند بازی میشده اند. این بازیکنان در میان انبوه جمعیت تلاش در کشیدن مثانه باد کرده خوک به سمت محلهای نشانگذاری شده واقع در دو سر شهر مینمودند (گاهی اوقات نیز بجای محلهای نشانگذاری شده، تیم ها سعی میکردند که مثانه باد کرده خوک را بروی بالکن کلیسای حریف شوت کنند).

یک افسانه که میگوید سر منشاء این بازی ها در انگلستان دارای قدمتی بیشتر بوده و به مراسم خونین لگد زدن به "سر بریده دان" برمیگردد، بعید بنظر میرسد که حقیقت داشته باشد. بازی های شرووتاید در شماری از شهر های انگلستان هنوز وجود دارند (قسمت زیر را ببینید).

نخستين تعريف فوتبال در انگلستان توسط ويليام فيتزاستيفن (1183-1174) ارائه گرديد. او فعاليت هاي جوانان لندن در خلال فستيوال ساليانه سه شنبه مذهبي را مورد توصيف قرار داد.

«پس از صرف ناهار تمام جوانان شهر به دشت هاي اطراف ميروند تا با توپ بازي كنند. دانش آموزان هر مدرسه توپ خود را دارند؛ كارگران اصناف شهر نيز توپ هاي خودشان را بهمراه دارند. بزرگتر هاي شهر، پدران و ثروتمندان سوار بر اسب وارد شده تا مسابقه جوانتر ها را ديده و خاطرات جواني خود را زنده كنند: شما ميتوانيد شاهد انگيزش احساسات دروني آنها در هنگام ديدن بازي و غرق در شادي شدنشان فارغ از دغدغه هاي بزرگسالي باشيد»..[1]

اولين نام هاي اطلاق شده به بازي بطور ساده عبارت بودند از "توپ بازي" يا "بازي با توپ". اين نامگذاري مويد آنست كه بازي در آن زمان مستلزم ضربه زدن به توپ نبوده است. بنابر اين همانگونه كه توضيح داده شده، ضربه پا بطور مسلم در بازي هاي قرن 14 وجود داشته اند.

در مراسم 1321 بخشایش اويگنون توسط پاپ دوازدهم به ويليام داسپالدينگ از شودهام اعطا گرديد:

"تقدیم به ويليام داسپالدينگ، حاکم اسکالدهام و بدستور سمپرینگهام. در طول بازی با توپ و هنگامیکه او به توپ ضربه زد، یکی از دوستان او که نام او نیز ویلیام بود جلوی او دوید که با چاقوئی که توسط حاکم حمل میشد خود را بشدت مجروح نمود. بطوریکه پس از شش روز جان خود را از داد. بخشایش اعطاء شد و هیچ توبیخی شامل ويليام داسپالدينگ که خیلی از مرگ دوست خود اندوهناک بوده و آنطور که دشمنانش میگفتند هراس آن داشت که موضوع به پاپ کشیده شود، نمی گردد.

به همین ترتیب چاسر نیز کنایه ای آزار دهنده نسبت به آنچه امروز فوتبال معاصر در انگلستان نامیده می شود، دارد. در داستان های کانتربری (که بعد از سال 1380 نوشته شد) از این عبارت استفاده شده است "رولری زیر پا که کار توپ را انجام می دهد" [2]. در سال 1363 اظهار زیر توسط ادوارد سوم بیان گردید. قابل ذکر است که در زمان حاضر بازی فوتبال در انگلستان کاملا از بازی هندبال متمایز شده است.

"از آن گذشته ما فرمان میدهیم که در برابر بازی های بی اساسی مانند پرتاب سنگ، چوب و آهن، هندبال، فوتبال، یا هاکی، تعلیم و اجرای جنگ خروس ها، مجازات زندان و زیر آفتاب قرار دادن مقرر گردد".

اظهار نظر واضح بعدی راجع به فوتبال در سال 1409 و آن زمان بود که شاه هنری چهارم انگلستان فرمان منع آن را صادر نمود. در سال 1424، شاه جیمز اول انگلستان نیز سعی در منع فوتبال نمود. ولی بهرحال اولین اشاره مستقیم به استفاده از توپ در سال 1486 انجام شد. .[3] همچنین از تاریخ 11 آوریل 1497 حسابی پولی به جیمز داگ [جیمز داگ] [داده شد] که برای شاه" توپ فوتبال [خرید]اری نماید. .[4] قدیمیترین توپ فوتبال احتمالا در سال 1540 در اسکاتلند و از جنس چرم و پوست مثانه خوک ساخته شد. (این توپ در سال 1981 در قسمت زیر سقف اتاق ملکه، قلعه استرلینگ کشف شده و هم اکنون در گالری اسمیت در استرلینگ به معرض تماشا گذاشته شده است.) بهرحال، نمیتوان بعنوان قطع و یقین تایید نمود که مورد مصرف این توپ در بازی با پا بوده است و نظر به سایز کوچک آن، موزه ملی اسکاتلند نظر داده که مورد مصرف آن در بازی مانند تنیس بنام پلوان بوده است.

یک راهب قرن 15 بازی فوتبال در کانتون ناتینگهام شایر را اینگونه توصیف نموده است: "بازیکنان یک توپ بزرگ را به جلو میرانند. اینکار را نه با پرتاب آن در هوا و بلکه با ضربه زدن و چرخاندن آن بروی زمین و نه با دستان بلکه با پا انجام میدهند. این اظهار موید آنست که بازی های مشخص فوتبال ضربه ای، در آن زمان در انگلستان مرسوم بوده است. با این حال هنوز نمیتوان صد در صد مطمئن بود زیرا این راهب ادامه میدهد که : "میگویم یک بازی به اندازه کافی منفور.... که بندرت بدون باخت، حادثه و یا زیان خود بازیکنان خاتمه می یابد. '[5]

اولین رکورد ثبتی از یک جفت کفش فوتبال مربوط به زمانی است که هنری هشتم در سال 1526، دستور آوردن آن از کمد بزرگ را صادر نمود [6]. بدبختانه این کفش ها در حال حاضر وجود ندارند. ولی بهرحال این مورد ثابت میکند که شاه انگلستان به این بازی توجه داشته است.

مشهور بودن فوتبال بعنوان یک بازی خشن در اکثر آثار بعد از قرن 16 انگلستان آورده شده است. در سال 1531 سر توماس الیوت این عبارت که مجددا خطر فوتبال ( و همچنین منافع تیر اندازی) را یاد آور می گشت را در "کتابی بنام حاکم" آورده است:

"ممکن است برخی از مردان بگویند که در این میانه، که من خیلی زیاد از تیر اندازی تعریف میکنم. چرا رشته هائی مانند بولینگ، کلاشه، پاینز، و کایت را توصیه نمیکنم؟ حقیقتا بدو دلیل آخر که برای اشراف زادگان مهم است، فوتبال چیزی نیست جز خشم و خشونت زیاد؛ جائیکه روش بازی، عناد و عدم کمک به مصدومین است؛ جائیکه مصدوم در سکوتی ابدی باقی میماند. در کلاشه نیروی کمی بکار گرفته میشود. در بولینگ اغلب وقت بسیار زیاد است؛ در حالیکه در ساینوز تلاش زیادی بکار میرود و شراب زیاد نوشیده میشود. در حالیکه اغلب زمان یا کاهش نیرو و چالاکی بازو ها همراه است. جائیکه

در تیر اندازی، اگر تیرانداز از قدرت کمان استفاده نکند، هرگز نمیتواند موفق گردد.

اولین اشاره به فوتبال در ایرلند در سال 1527 در اساسنامه گالوی آمده که در آن اجازه بازی فوتبال و تیر اندازی صادر شده ولی "هاکی " و امدش؛ نوعی هاکی پانزده نفره که با توپ کوچک و چوب بازی میشده بهمراه دیگر رشته های ورزشی منع شده اند. (اولین مسابقه ثبت شده فوتبال در ایرلند به سال 1712 و بین تیم های روستا و میث در اسلین بوقوع پیوسته است.)

در سال 1625 سر رابرت کری در کتاب خود با نام خاطرات معاملات مرزی به یک جلسه با هدف برگزاری بازی فوتبال در کلسو واقع در مرزهای اسکاتلند اشاره میکند که با "تعدی انگلستان خاتمه می یابد". او چنین فوتبالی را بعنوان "مسابقه ای با نهایت خشونت و حوادث وخیم که در درگیری ها بوجود می آید، توصیف مینماید"!

 

فوتبال
فوتبال يکي از پرطرفدارترين و متداول ترين بازيهاي تيمي جهان است. فوتبال در بسياري از کشورهاي آمريکاي جنوبي و اروپا ورزش ملي به شمار مي آيد.فوتبال در زميني بازي مي شود که طول آن بين 91/4 تا 119 متر ( 100 تا 130 يارد ) است . در هر طرف زمين دروازه اي نصب شده که ارتفاع آن 2/4 متر ( 8 پا ) و فاصله بين دو تير آن 7/3 متر ( 24 پا ) است.
هر تيم ده بازيکن و يک دروازه بان دارد. فقط دروازه بان مي تواند به توپ دست بزند آنهم فقط در محوطه اي به ابعاد 40 در 16 متر در اطراف دروازه که به محوطه 18 قدم معروف است . بازي را داور اداره مي کند. تصميمات داور در تعبير و اجراي مقررات قطعي است.

تاريخچه توپ فوتبال
عده اي معتقدند که در دوران اوليه زندگي بشري انسان با قلوه سنگها فوتبال بازي مي کرد! اين تصور چندان عجيب نيست چون جنس برخي از توپهاي اوليه از سنگ بود!
تاريخچهء پيدايش توپ نشان مي دهد که در زمانهاي قديم سنگ مدوري را به جاي توپ امروزي به کار مي بردند. اگر چه با اين سنگ غلطان خو مي شد توپ بازي کرد ولي بسيار خطرناک بود و به اصطلاح سر مي شکست!
بعدها به جاي سنگ از چيزهايي مانند استخوان مدور و چوب سوخته ساييده شده استفاده مي کردند.
قدم مهم بعدي اختراع توپ نرمي بود که با بهم بستن الياف و يا مواد ديگري مانند علف , ني و حتي برگ درختان به وجود آمد. در افريقا و آمريکاي جنوبي از کائو چو توپ ساخته شد .
در معابد مصر توپهائي بدست آمد که از پوست حيوانات ساخته شده بود و داخل آنرا با يونجه پر کرده بودند . ولي توپ به صورتي که امروزه مشاهده مي شود و از اختراعات قرن اخير است.

فوتبال در تمدنهای کهن
هر گز هيچ ورزشي با اين سرعت شيوع پيدا نکرده است ... و هرگز هيچ بازي ديگري نتوانسته است انبوه مردم را تا اين حد شيفته خود کند ... چه فوتبال در عرض چند سال در سر تا سر دنيا براي خودش برتري و سيادتي پيدا کرده است که در تاريخ ورزش جهان بي سابقه است.
توپ بازي از اختراعات قرون اخير نيست.
در واقع گذشته از آنکه در تمدنهاي کهن از اين بازي خبر داشتند, چيني هاي ادوار گذشته حتي اقوام و ملل اوليه نيز توپ بازي را مي شناختند.

فوتبال چينی
دوهزارو پانصد سال پيش از ميلاد مسيح فوتبال در چين عزت و حرمتي داشته است و مخصوصا در محافل نظامي آن سرزمين يکي از بهترين ورزشها براي تقويت عضله ها شمرده مي شده است.
قرنها پيش در سرزمين پهناور چين امپراطوري حکومت مي کرد به نام هوانک متين که بيش از هرچيز به سلامت و نيروي جسماني سپاهيان خود اهميت مي داد و بر اساس همين فکر بازي تسوه کوه را ابداع کرد.
اين بازي يکنوع بازي دسته جمعي بود که در زمين مسطح و وسيعي انجام مي گرفت, بازيکنان به دو دسته تقسيم مي شدند و توپي را که از هشت تکه چرم بهم دوخته شده و ميانش را با پر يا چرم پر کرده بودند مورد استفاده قرار مي دادند و هر دسته تلاش مي کردند که آن را از خط مرکزي دسته ديگر بگذرانند.
عده اي نيز معتقدند که اين بازي پدر فوتبال امروزي است. بهرحال در آن هنگام بازي تسوه کوه فقط به سپاهان اختصاص داشت و مردم عادي از اين بازي محروم بودند.
در قرن ششم ميلادي اين بازي از چين به ژاپن راه يافت و تنشي تنو وليعهد ژاپن علاقهء آتشيني به آن پيدا کرد ... و هنوز چندان زماني نگذشته بود که به عنوان کماري بازي دلخواه خانواده هاي بزرگ و اعيان و اشراف آن کشور شد. و هنوز هم که هنوز است دو باشگاه در آن کشور اين بازي را به همان نام قديم خود کماري حفظ کرده اند ... با اين تفاوت که بازي کماري تنها در جريان بعضي از جشنها که رنگ مذهبي دارد و مراسم آن در جوار معبد ها برگزار مي شود صورت گيرد ...
کماره در واقع به آئين مذهبي ارتباط دارد . توپ که از پشم و پيله حيوانات پر شده است بدست کشيش معبد مجاور به ميان زمين بازي آورده مي شود و بازيکنان لباسهاي پر شکوهي که يادگار ايام گذشته است به تن مي کنند.و طبق قاعده بازي توپ بايد مدت بيست دقيقه در هوا بماند و هرگز به روي زمين نيفتد ... چنين بازيهايي در هند و اندونزي هم رواج دارد.

خورشيد بازی در مصر
در مورد فوتبال و چگونگي پيدايش آن بحث و جدل زياد است. محققي نوشته است : در افسانه هاي اساطيري مصر قديم آمده است که مصريان به وجود رب النوع روشنايي اعتقاد داشتند و تصور مي کردند که خداي روشنايي در کهکشان زندگي مي کند و کاري که بعهده ي اوست اين است که نيمه شب به سراغ کره خورشيد برود و آن را طوري در پهنهء آسمان بغلطاند که در مدتي معين که همان روز است نور آن همه زمين را روشن کند ... چون در روي زمين يک حشره که همان سوسک سرگين خوار است همين کار را منتها با گوله اي سرگين از اوايل صبح تا هنگام غروب انجام مي دهد به نظر مصريان اين سوسک که در مصر قديم معروف به اسکارا بوش بود مظهر خداي روشنايي بود و خود سوسک و فرعون نيز براي تجليل از اسکارابوش ترتيب نوعي بازي را داده بود که وسيله آن بازي يک گوي بزرگ بود و بازيکنان که دو دسته بودند يکدسته سعي داشتند اين گوي بزرگ را به خانه اش برسانند و دسته ديگر که روح خبيثه بودند سعي در جلوگيري از اين کار را داشتند .
اين بازي سخت مورد توجه مصريان قديم بود و به آن خورشيد بازي مي گفتند . آن خورشيد بازي بعدها به اروپا نيز رخنه کرد و بيش از همه جا در فرانسه گل کرد به طوري که ژودو تسوليل يعني بازي خورشيد و يا خورشيد بازي در قرن سيزدهم و چهاردم ميلادي در فرانسه رواج داشت....

فوتبال در يونان قديم
يک محقق آمريکايي به نام آبراهام لوشفر يونان قديم را مهد اوليه ي فوتبال مي داند و در رساله اي که به همين منظور نوشته آورده است که اسپارتي ها مبتکر اصلي فوتبال امروزي هستند و بازي با توپ به وسيله ي پا جزو تعليمات نظامي هر اسپارتي بود. همه مردان اسپارتي از بدو تولد سرباز دولت بودند و اين سربازي تا آخر عمرشان ادامه داشت. يک پسر اسپارتي تا دو سالگي نزد مادرش مي ماند تا با شير او تغذيه کند و براي اين دو سال نيز مادر او پول شير از دولت مي گرفت. از دو سالگي به پرورشگاههاي مخصوص مي رفت و از 7 سالگي وارد مدرسه نظامي مي شد. تا با فنون جنگي آشنا شود و يکي از اين فنون توپ بازي بود ... توپي که بايد وارد دروازه مي شد منتها دروازه ي فوتبال اسپارتي ها فقط يکي بود و بازيکنان نيز فقط يک تيم بودند! و مي بايست توپ را هر طوري شده وارد دروازه کنند و به هر کاري مجاز بودند,دويدن,پريدن,کشتي گرفتن,توپ را با دست پرتاب کردن,توپ را گرفتن و دويدن! اين بازي را که بعدها از اسپارت به همه جاي يونان سرايت کرد اسفروماجيا مي گفتند که معني آن به يوناني نبرد به خاطر توپ است و جالب اينکه افلاطون فيلسوف و حکيم بزرگ يوناني نيز اين بازي را دوست داشت و آن را بازي ميکرد.وي در يکي از رسالاتش نوشته بود که اسفروماجيا مفيدترين تعليمات نظامي است و تعليمات نظامي نيز براي هر مرد يوناني واجب ترين واجبات است.

فوتبال در قرون وسطی
هنوز اين نکته روشن نشده است که اصول و قواعد فوتبال در قرون وسطي و در اوايل قرون جديد چه بوده است ... نخستين ذکري که از اين بازي به ميان مي آيد مربوط به سال 1349 ميلادي است و آن زماني است که ادوارد سوم از خدمهء پادشاهي خواستار مي شود که از اين سرگرمي بيهوده که مانع تمرين تير اندازي با کمان مي شود دست بردارند . و محتمل است که منظور سلف او (ادوارد دوم) نيز در مقام منع توپ بازي يا به زبان ديگر منع استفاده از توپهاي پر سر و صدا اشاره به همين بازي فوتبال بوده باشد...
شارل دوکانژ که از سال 1610 تا 1668 مي زيسته است در کتاب خود از توپ درشتي ياد مي کند که در (پيکاردي) با آن بازي مي کرده اند و براي بازي کردن با آن از پاها استفاده مي کرده اند .... اين نکته نشان مي دهد که مردم در آن زمان از بازي فوتبال خبر داشته اند و چه در اين سوي درياي مانش و چه در آن سوي درياي مانش از سالها پيش به اين بازي مي پرداخته اند . طبق اشاره هايي که در اسناد بدست آمده وجود دارد مي توان خيال کرد که ابتدا توپ را به هوا پرتاب مي کرده اند و آن وقت بازيگران يا رقبايي که حضور داشته اند جد و جهد مي کرده اند تا توپ را به تصرف بياورند و به زمين خودشان ببرند نه اينکه خواسته باشند آن را به داخل زمين حريف ببرند.
مسابقه ها اغلب در ميان دهکده هايي نزديک صورت مي گرفته و اغلب در جريان مسابقه هم زد و خوردهايي روي مي داده است و به همين سبب هم منتقداني درباره ي آن گفته اند: ورزشي را که اين همه بي فايده است و در خلال آن لگدهايي به زانو مي خورد و استخوانهايي مي شکند ورزش تندرستي نمي توان نام داد ... سپس ورزشي که در زمان گذشته اينهمه عامه پسند و محبوب بود ناگهان وجهه خود را نزد دوستدارانش از دست داد ... تا آنجايي که محققي در سال 1801 نوشت: فوتبال که در زمان گذشته اينهمه محبوب بود امروز ديگر از آنهمه شيفتگي و ستايش برخوردار نيست و روز به روز از رونقش کاسته مي شود.

فوتبال در دورهء رونسانس
اما در ايتالياي دوره ي رونسانس وضع چنين نبود و حتي بسيار مانده بود که چنين پيش بيايد. (آنتونيو اسکائينو) نخستين کسي است که کتابي به عنوان (کتاب توپ بازي) در سال 1555 انتشار داد .... اين کتاب که عموما از بازيهاي توپ حرف مي زند از فوتبال هم سخن به ميان مي آورد و مجموعه قواعد آن را هم بيان مي کند.مختصري از اين قواعد بقرار زير است:
توپي که بکار برده مي شد پر از باد بود و حداکثر 10 اونس وزن داشت. طول زمين بازي چندان بود که انسان هر چه نيرومند مي بود نمي توانست سنگي را از اين سر به آن سر زمين بيندازد. بعکس عرض زمين معادل نصف طول آن بود .... خود بازي هم تا اندازه اي به رگبي امروز شباهت داشت. تعداد بازيکنان نيز از 20 تا 40 نفر متغير بود.
در اين سر و آن سر زمين تيري جاي داده ميشد....هر گروهي لباس متفاوت داشت ... براي آنکه بازي آغاز بشود توپ را به وسط زمين مي آوردند و براي شروع بازي قرعه کشي مي کردند . هر يک از دسته ها براي خودش کاپيتان داشت ... و ترتيب و آرايش دسته ها محسوسا مثل امروز بود.

پيدايش جام جهانی
فوتبال در اواخر قرن نوزده در همه اروپا بازي ميشد و هر جا هم قوانين و مقررات خاصي داشت تا اينکه در سال 1863 انجمني به نام انجمن فوتبال در انگليس تشکيل شد و اولين قوانين فوتبال وضع شد و به دنبال آن در سال 1870 در انگلستان تعداد بازيکنان هر تيم مشخص گرديد .
در سال 1904 (فدراسيون جهاني فوتبال) تاسيس شد, دو سال بعد از اين تاريخ (انجمن فوتبال) انگليس نيز به اين فدراسيون پيوست ولي پس از جنگ جهاني اول به خاطر بخاطر اينکه نميخواست با دشمنان پيشين خود مثل آلمان ,اتريش و مجارستان همکاري داشته باشد خود را از فدراسيون جهاني فوتبال کنار کشيد ولي مجددا در سال 1924 به آن ملحق شد.
جام جهاني شايد مهمترين واقعه در تاريخ فوتبال باشد که از سال 1930 در (مونته ويدئو)اروگوئه براي اولين بار مسابقات جهاني فوتبال آغاز شد . جام جهاني نخست به نام مبتکر و باني فرانسوي آن (جام ژول ريمه) ناميده شد. اين مسابقات هر چهار سال يکبار صورت مي گيرد.

دو دوره ای که مسابقات انجام نشد
بازيهاي فوتبال جام جهاني از سال 1930 ميلادي شروع شده و با احتساب هر 4 سال يکبار مي بايست در طول اين 76 سال 20 دوره بازي انجام شده باشد اما دوره فعلي دوره هجدهم بازيهاست. پس دو دوره ديگر چه شده است؟ اين دو دوره مي بايست در سالهاي 1942 و 1946 انجام ميشد که در سال 1942 چون جنگ بين الملل دوم در جريان بود و دنيا در آتش و خون دست و پا مي زد طبعا هيچکس حال و حوصله مسابقه فوتبال نداشت و در 1946 نيز چون تازه جنگ تمام شده بود ملتها و دولتها سرگرم جمع و جور کردن خود بودند, وقتي براي برگزاري مسابقات و تماشاي آن نداشتند به همين جهت دو دوره بازيها برگزار نشد!

قهرمانان دوره های مسابقات جام جهانی

اروگوئه	1930	دوره اول
ایتالیا	1934	دوره دوم
ایتالیا	1938	دوره سوم
اروگوئه	1950	دوره چهارم
آلمان	1954	دوره پنجم
برزیل	1958	دوره ششم
برزیل	1962	دوره هفتم
انگلیس	1966	دوره هشتم
برزیل	1970	دوره نهم
آلمان	1974	دوره دهم
آرژانتین	1978	دوره یازدم
ایتالیا	1982	دوره دوازدهم
آرژانتین	1986	دوره سیزدهم
آلمان	1990	دوره چهاردهم
برزیل	1994	دوره پانزدهم
فرانسه	1998	دوره شانزدهم
برزیل	2002	دوره هفدهم
ایتالیا	2006	دوره هجدهم

چند نکته از مسابقه های جام جهانی فوتبال:

پر گل ترين دوره جام جهانی
در جام جهاني 1954 سوئيس, در 26 بازي 140 گل به ثمر رسيد و معدل گل هر بازي بالاي 5 بود.

کم گل ترين دوره جام جهانی
در جام جهاني سال 1990 ايتاليا در 52 بازي تنها 115 گل به ثمر رسيد که معدل گل هر بازي فقط 2/21 بود. پائين آمدن تعداد گلها تا اندازهء زيادي از زيبايي مسابقه هاي جام 90 کاست و اين احتمال پديد آمد که فوتبال تماشاگران خود را از دست دهد. به همين دليل فيفا به فکر چاره افتاد و تصميمهاي تازه اي گرفت که يکي از مهمترين آنها در نظر گرفتن سه امتياز براي هر پيروزي در جام جهاني 94 بوده است که نتيجهء مثبتي به بار آورده است.

کم تماشاگر ترين دوره
اولين دوره جام جهاني که در اروگوئه برگزار شد تا به امروز کم تماشاگرترين دورهء اين جام بوده است که تنها 434500 نفر از کل بازيها ديدن کردند.در آن دوره سيزده تيم به رقابت پرداختند که در نهايت تيم اروگوئه با پيروزي چهار بر دو در مقابل آرژانتين به مقام قهرماني رسيد.

محبوبترين بازيکن
بي ترديد (پله) ستارهء فوتبال برزيل محبوبترين فوتباليست تاريخ جام جهاني است.بسياري از کارشناسان او را بهترين فوتباليست تاريخ جام جهاني برگزيده اند و بعد از او (بکن باوئر) را در رديف دوم قرار داده اند. (پله) معروفترين فوتباليست جهان هم به شمار مي آيد. او در جامهاي جهاني 66,62,58 و 70 تيم ملي برزيل را همراهي کرد و با اين تيم سه بار فاتح جام جهاني شد.

موثرترين بازيکن

(ديه گو مارادونا) موثرترين بازيکن تاريخ جام جهاني است.او در جام جهاني 1978 يک تنه نيمي از بار تيم آرژانتين را بدوش کشيد و اين تيم تنها با داشتن مارادونا توانست به جام جهاني دست يابد. مارادونا در جام جهاني 90 هم تيم شکست خورده و آشفته آرژانتين را نجات داد و اين تيم را به مقام دوم جهان رساند. همچنين بعد از شکست 5 بر صفر آرژانتين در برابر کلمبيا در بازيهاي مقدماتي جام جهاني باز هم براي نجات اين تيم وارد ميدان شد و تيم کشورش را به جام جهاني رساند. او در دور اول جام جهاني 94 هم عامل اصلي حرکت و پيروزي آرژانتين و صعود اين تيم بوده است.

بهترين گلزن جام جهانی
عنوان بهترين گلزن جام جهاني به (ژوست فونتن) فرانسوي تعلق دارد که در جام جهاني 1958 با سيزده گل زده به مقام آقاي گلي دست يافت.

پر آقای گلترين دوره
جام جهاني 1962 شش آقاي گل داشت. چهار نفر از اين شش نفر از مجارستان,شوروي,شيلي,و يوگسلاوي بودند.گارنيشا و واوا از برزيل هم دو نفر ديگر بودند. به اين ترتيب , برزيل تنها کشوري است که در يک دوره جام جهاني دو نفر آقاي گل داشته است. هر يک از شش آقاي گل جام جهاني سال 1962 چهار گل به ثمر رساند.

حساسترين پنالتی
در مسايقه نهايي جام جهاني 1978 آرژانتين تيمهاي هلند و آرژانتين در مقابل هم قرار گرفتند . مسابقه تا ده دقيقه آخر يک بر يک مساوي بود . در اين دقيقه داور يک پنالتي به نفع هلند اعلام کرد. به ثمر رساندن پنالتي يعني پايان بازي و پيروزي هلند و فتح جام جهاني براي اين تيم . اما در ناباوري همگان , هلنديها اين پنالتي را به هدر دادند و بازي به وقت اضافي کشيده شد. در وقت اضافي آرژانتين دو گل به ثمر رساند و در نهايت با نتيجه 3 بر 1 فاتح مسابقه شد و آرژانتيني ها براي اولين بار به فتح جام جهاني فوتبال نائل شدند.

بيشترين گل در مرحله نهائی
تيم ملي فوتبال مجارستان در دوره نهائي جام جهاني 1954 , 27 گل به ثمر رساند که تا به امروز هيچ تيمي نتوانسته حتي به آن نزديک شود. در جام 1954 مجارستان ده گل وارد دروازه السالوادور کرد که اين هم يک رکورد در تاريخ جام جهاني است . بهترين نتيجه جام 54 را هم مجارستان با پيروزي 8 بر 3 مقابل آلمان بدست آورد اما در مسابقه نهايي با نتيجه 3 بر 2 از همان تيم آلمان شکست خورد.

سريعترين گل
سريع ترين گل در طول تاريخ جام جهاني را (اول نيبرگ) مهاجم تيم ملي سوئد در کمتر از سي ثانيه بعد از شروع بازي, وارد دروازهء تيم ملي مجارستان در جام جهاني 1938 کرد. در جام جهاني 78 آرژانتين هم , در مسابقه ايتاليا و فرانسه دروازه ايتاليا در ثانيه 31 بازي باز شد.

فوتبال در ايران
بازي فوتبال از حدود هشتاد سال قبل در ايران معمول شد و پيش از همه شاگردان مدارس به اين بازي پرداختند . اولين مجمع فوتبال ايران در سال 1299 داير گرديد . اولين مسابقه اي که تيم ايران با يک تيم خارجي داد با تيم باکو در سال 1308 بود که در اين مسابقه شانس برد نداشت.
در سال 1322 فدراسيون فوتبال در ايران تشکيل شد و از هنگامي که به بازيهاي ميداني از جمله فوتبال توجه بيشتري شد فوتبال ايران کم کم جاني گرفت و ظرف چند سال به پيشرفتهاي چشمگيري نايل آمد. به طوري که اولين پيروزي رسمي قاره اي به مسابقات (جام آسيايي) نصيب ايران شد و کشور ما عنوان برنده جام آسيا را کسب کرد.

ايران در مسابقات جام جهانی فوتبال
تيم ملي فوتبال ايران براي اولين بار در سال 1978 توانست وارد مسابقات جام جهاني آرژانتين شود. ايران براي رسيدن به اين مرحله راه دور و درازي پيمود , مهمانهاي زيادي را در خانه پذيرايي کرد به مهمانيهاي زيادي رفت تا سرانجام وقتي در استاديوم آزادي (غفور جهاني) مهاجم لاغر اندام و تيز پاي شمالي, گل پيروزي تيم ايران را وارد دروازه ميهمانش (استراليا) کرد جواز ورود به آرژانتين را امضاء شده دريافت کرد.
ايران در مسابقات سال 1974 ميلادي که در آلمان برگزار شده بود که در آخرين مسايقه توسط همين استراليا حذف شده بود و استراليا گر چه جزو قاره اقيانوسيه است اما از آنجا که به هر علتي در فدراسيون بين المللي فوتبال جزو سهميه آسيا منظور شده بود و رقابت اصلي از ابتداي مسابقات مقدماتي نيز ميان همين دو تيم يعني استراليا و ايران بود که همه را درو کردند و در آخرين مرحله ايران باخت و استراليا روانه آلمان شد . براي گرفتن انتقام تيم ايران چهار سال صبر کرد و باز استراليا جزو سهميه آسيا شد اما اينبار ايران پيروز شد و به آرژانتين رفت.
در آرژانتين ايران جزو گروه (4) همراه با هلند و اسکاتلند و پرو قرار گرفت. در اين مسابقه ايران 3 بر 0 از هلند و 4 بر 1 از پرو شکست خورد و با اسکاتلند يک بر يک مساوي کرد که گل اسکاتلند را نيز يار خودي يعني (آندرانيک اسکندريان) وارد دروازه ايران کرد که به خاطر همين اشتباه مطبوعات فکاهي آن زمان به او (آندرانيک اسکاتلنديان) لقب دادند و به هر تقدير پرونده ايران در جام جهاني با دو شکست و يک مساوي (8 گل خورده و دو گل زده) بسته شد و از گروه 4 هلند و پرو صعود کردند.
بازيکنان تيم ملي فوتبال ايران در مسابقات جام جهاني 1978 آرژانتين عبارت بودند از : ناصر حجازي - حسين کازراني - حسن نظري - منصور عبداللهي - آندرانيک اسکندريان - علي پروين - حسن روشن - غفور جهاني - قاسم پور - نايب آقا - صادقي و عادلخاني
رهبري تيم ملي در اين مسابقات با (حشمت مهاجراني) بود.

در سال 1376 نيز تيم ملي فوتبال جمهوري اسلامي ايران بعد از بيست سال براي دومين بار با شکست دادن تيم ملي فوتبال استراليا در يک بازي بسيار تماشايي و نفس گير توانست به شانزدهمين دوره مسابقات جام جهاني فوتبال (1998) فرانسه راه پيدا کند. تيم ملي فوتبال جمهوري اسلامي ايران در بازيهاي مقدماتي راه پرفراز و نشيبي را را پيمود و در لحظاتي که اميد کمتري به موفقيت اين تيم بود با لطف و عنايت خاص خداوند و غيرت و ارادهء بازيکنان بطور معجزه آسايي بيرق پيروزي را بر دست گرفت و ميليونها ايراني داخل و خازج کشور را به وجد آورد و موجي از خوشحالي براه انداخت.

---

ستارگان قدیمی فوتبال فرانسه

1.زین الدین زیدان: متولد23 ژوئن 1972- پست هافبک

2.مارسل دزائیلی: متولد7 سپتامبر 1968- پست دفاع

3.یوری ژورکائف: متولد 9 مارس 1968- پست هافبک

4.امانوئل پتی: متولد 22 سپتامبر1970- پست هافبک

5.کریستوف دوگاری: متولد 24 مارس 1972- پست فوروارد

6.لوران بران: متولد 19 نوامبر 1965- پست دفاع

7.لیلیان تورام: متولد 1 ژانویه 1972- پست دفاع

8.دیدیه دشان: متولد15 اکتبر 1968- پست هافبک

9.فابین بارتز: متولد28 ژوئن 1971- پست دروازه بان

---

ستارگان قدیمی فوتبال ایتالیا

1.آنجلو پروتزی: متولد 16 فوریه 1970- پست دروازه بان

2.دینو باجو: متولد 24 ژوئیه 1971- پست هافبک

3.فابریزیو راوانلی: متولد11 دسامبر 1968- پست فوروارد

4.جیان فرانکو زولا: متولد 5 ژوئیه 1966- پست فوروارد

5.آلساندرو دل پیرو: متولد 9 نوامبر 1974- پست فوروارد

6.کریستین ویه ری: متولد12 ژوئیه 1973- پست فوروارد

7.پائولو مالدینی: متولد 26 ژوئن 1968- پست دفاع

8.جوزپه برگومی: متولد 22 دسامبر 1963- پست دفاع

9.روبرتو باجو: متولد 18 فوریه1967- پستفوروارد

10.آلساندرو کاستا کورتا: متولد24 آوریل 1966- پست دفاع

11.بیکسنت لیزارازو: متولد 9 دسامبر 1969- پست دفاع

---

ستارگان قدیمی فوتبال برزیل

1.ریوالدو(ریوالدو ویتر بوربا فرریا ویکتور) : متولد19 آوریل 1972- پست هافبک

2.روبرتو کارلوس(روبرتو کارلوس داسیلوا) : متولد10 آوریل 1973- پست دفاع

3.جونیور بایانو(ریموندو فریرا راموس جونیور): متولد16 مارس 1970- پست دفاع

4.دونگا(کارلوس کاتیانو بلدورن وری): متولد31 اکتبر 1963- پست هافبک

5.ببتو(خوزه روبرتو گاما دو اولیویرا): متولد16 فوریه 1964- پست فوروارد

6.رونالدو(رونالدو نازاریو دولیما): متولد22 سپتامبر 1976- پست فوروارد

7.روماریو(روماریو داسوزا فاریا): متولد29 ژانویه 1966- پست فوروارد

8.جونینهو(اسوالدو جرالدو جونیور جونینهو): متولد22 فوریه 1973- پست هافبک

9.آموروسو(مارسیو آموروسو دوس سانتوس): متولد5 ژوئیه 1974- پست فوروارد

10.کافو(مارکوس اوانجلیستادو مورا کافو): متولد19 ژوئیه 1970- پست دفاع

11.سزار سامپایو( کارلوس سزار سامپایو کامپوس): متولد31 مارس 1968- پست هافبک

12.دنیلسون(دنیلسون دو اولیویرا): متولد24 آگوست 1977- پست هافبک

13.جیووانی(جیووانی سیلوا دو اولیویرا): متولد4 فوریه 1972- پست هافبک

14.ادموندو(ادموندو آلوس دو سوزانتو): متولد2 آوریل 1971- پست فوروارد

15.تافارل(کلودیو آندره مرگن تافارل): متولد8 می 1966- پست دروازه بان

---

ستارگان قدیمی فوتبال آلمان

1.اندی مولر: متولد 2 سپتامبر1967- پست هافبک

2.محمت شول: متولد 16 اکتبر 1970- پست هافبک

3.توماس هاسلر: متولد 30 می 1966- پست هافبک

4.لوتهار ماتئوس: متولد 21 مارس 1961- پست دفاع

5.ماریو باسلر: متولد 18 دسامبر 1961- پست هافبک

6.الیور بیرهوف: متولد 1 می 1966- پست فوروارد

7.ماتیاس سامر: متولد 5 دسامبر 1967- پست دفاع

8.یورگن کلینزمن: متولد 30 ژوئیه 1964- پست فوروارد

9.الیورکان: متولد15 ژوئیه 1969- پست دروازه بان

10.اندریاس کوپکه: متولد 12 مارس 1962- پست دروازه بان

---

 

فوتبال

در بازی‌ فوتبال دو تیم در مقابل هم بازی می‌کنند و هدف وارد کردن توپ به دروازه‌ی حریف است. هر تیم‌ای که بیش‌ ترین گل را به حریف بزند برنده‌ی بازی است.

در این بازی هر تیم دارای ۱۱ بازیکن است که یکی از آن‌ها در دروازه قرار می‌گیرد و بقیه با توجه به استراتژی‌ بازی در نقاط مختلف زمین قرار می‌گیرند. در تقسیم‌بندی‌ دقیق، بازیکن‌ها با توجه به مکان قرارگیری‌شان در زمین به مدافع، هافبک و مهاجم تقسیم می‌شوند.

داوری مسابقات فوتبال به عهده‌ی چهار داور است. یکی از داوران که به نام داور وسط معروف است که در زمین فوتبال هم‌راه با بقیه‌ی بازیکنان حرکت می‌کند، دو کمک‌داور نیز در کناره‌های زمین قرار می‌گیرند و داور چهارم نیز بیرون زمین است.

هر تیم فوتبال دارای حداقل یک سرمربی، یک مربی و یک مربی دروازه‌بان است. هم‌چنین هر تیم دارای تعدادی بازیکن ذخیره است که می‌توانند در میان بازی با بازیکن‌های درون زمین تعویض شوند. تعداد تعویض‌های هر تیم به سه تعویض محدود است.

تاریخچه

اگرچه اطلاعاتی در مورد ریشه اصلی و حقیقی این ورزش در دست نیست ولی از مطالب جالب و شخصی در مورد تاریخچه آن اطلاع داریم.فوتبال امروزی به تدریج رشد کرده است ولی گفته می‌شود که نوعی از آن قبل از مسیح بازی می‌‌شد.در چین نیز نوعی بازی شبیه به فوتبال در ۲۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح وجود داشت.عکس‌های مصریان نیز نوعی بازی شبیه به فوتبال را نشان می‌‌دهد ولی در یونان یک بازی به نام اسپیشکیروز به طرز جالبی به فوتبال امروزی شبیه است. فوتبال در برزیل از سال ۱۸۹۴ شروع شد. این ورزش به وسیله چارلز میلر برزیلی که اجداد او انگلیسی بودند به مردم برزیل معرفی شد.در سال ۱۹۷۰ مسابقه‌ای بین ایتالیا و برزیل برگزار شد.هیچ کس تصور نمی‌کرد که ۸۰۰ میلیون نفر از مردم جهان ناظر بر اجرای مسابقه باشند. امروزه اکثر مردم جهان به فوتبال بیشتر از سایر ورزش ها می‌‌پردازند.فوتبال مدرن از کشور انگلستان سرچشمه گرفته است.در ابتدا اختلافات عقیده‌ای بسیاری میان علاقمندان راگبی و فوتبال وجود داشت زیرا راگبی با دست و فوتبال با پا اجرا می‌‌شد.این مسئله در سال ۱۸۶۳ زمانی که طرفداران فوتبال شروع به اجرای این ورزش توسط پاها کردند اتفاق افتاد.گروه دیگر انجمن راگبی را تأسیس کردند و بالاخره در سال ۱۸۷۱ این دو رشته ورزشی کاملاً از یکدیگر جدا شدند.از آن زمان به بعد هر دو رشته پیشرفت‌های شایانی نموده و طرفداران بسیاری پیدا کردند.فدراسیون بین المللی فوتبال در سال ۱۹۰۴ بنیان گزاری شد.این فدراسیون وظیفه دارد که به نحوه اجرای مسابقات نظارت داشته باشد.قوانین فوتبال بدون موافقت و تصویب سایر کشورهای عضو فدراسیون تغییر نمی‌کند.در سال ۱۹۲۰ بازیکنان فوتبال در مسابقات المپیک بلژیک شرکت کردند و در سال ۱۹۳۰ اولین جام جهانی در کشور اروگوئه برگزار شد.

اصطلاحات فارسی فوتبال

در ورزش‌های فوتبال و فوتسال اصطلاحات ویژه زیادی رواج دارند که بجز اصطلاحات معمول بین‌الملی همچون هافبک، داور، کمک‌داور، کرنر، هد، شوت، پاس، آفساید، آوانتاژ و غیره، در زبان فارسی اصطلاحات ویژه‌ای نیز کاربرد دارند که در زیر می‌آیند: یارکشی: به تعیین افراد تیم‌ها پیش از آغاز بازی گفته می‌شود. یارگیری: یا یار گرفتن، عمل کوشش در جلوگیری از رسیدن توپ به فردی مشخص از افراد تیم مقابل است. جاگیری: کوشش در یافتن محوطه‌ای بازتر در زمین تا دیگران بتوانند راحت‌تر به شما پاس بدهند. لایی (زدن): رد کردن توپ از میان دو پای یار حریف. گل کوچک: دروازه‌های کوچک با قاب فلزی و توری‌دار. دیواری: برخورد دادن توپ به دیوار و سپس دویدن با سرعت از کنار یار حریف و گرفتن توپ در سوی دیگر او. برنده‌به‌جا: زمانی که سه یا چند تیم خواهان شرکت در یک بازی هستند هر تیم بازنده به نوبت با تیم بعدی جایگزین می‌شود. برگردان: پشت کردن به توپ هوایی نزدیک‌شونده و سپس سعی در ضربه زدن به آن با یک پا در حالیکه شخص با پشت به زمین فرومی‌افتد. کتف‌بسته: اگر توپ در حالیکه بازوی شخص به بغل او چسبیده باشد به دست و بازوی او برخورد کند، این برخورد هَند به شمار نمی‌آید. روپایی: تلاش در نگه داشتن توپ در هوا با زدن ضربه‌های متوالی به توپ از زیر با پا. زیرتاقی: حالتی‌که توپ با ضربه از پایین به زیر تور بالایی دروازه برخورد کند و گل بشود. سجاف دروازه: گوشه‌ای از دروازه که سه توری پشتی، بغلی و بالایی به هم می‌رسند. مرده‌خوری: حالتی که بازی‌کننده‌ای به کرّات به هنگام جاگیری، محوطه‌ای خالی نزدیک به دروازه حریف را انتخاب کند بمنظور دریافت پاس‌های بلند. توپ پلاستیکی: توپی از پلاستیک نازک معمولاً راه‌راه به رنگ‌های قرمز و سفید. این توپ‌ها را گاه قاچ داده و بدور توپ پلاستیکی دیگری می‌کشند تا توپی سفت‌تر بدست بیاید. به این توپ بدست‌آمده توپ دولایه یا دوپوسته می‌گویند. برگشت: زمانی که یک پنالتی زده می‌شود اگر بعد از برگشت توپ پس از برخورد به دروازه‌بان، دیگر بازیکنان مجاز به ادامه بلافاصله بازی داشته باشند گفته می‌شود «پنالتی برگشت دارد». یک ‌پادوپا: حالتی‌که با یک پا با ضربه‌ای عرضی و کوتاه توپ را به پای دیگر راهمایی کرده و با پای دیگر ضربه‌ای طولی و محکم به توپ زده می‌شود. یک‌پادوپا بیشتر برای ادغام دریبل یک حریف با شوت یا پاس استفاده می‌شود. استوپ‌سینه: ضربه‌گیری از یک توپ هوایی با استفاده از برخورد با سینه.

فوتبال امروزه چنان مردم را به خود مشغول کرده است که از بسياری امور مانند سياست، عدالت، فرهنگ و... غافل گردیده اند. می گويند صهيونيسم برای مشغول کردن مردم دنيا آنان را با فوتبال سر کار گذاشته است. بارها شده که در ورزشگاه ها بسیاری از هيجان های کاذب و يا زير دست و پا گير کردن مرده اند و یا مصدوم گردیده اند. در اکثر کشور ها و اکثر شهر های آن مردم خود را به خاطر فوتبال با ديگران در گير می کنند و به زد و خورد می پردازند. اينکه فوتبال تا چه اندازه ای برای عموم مفيد است جزء سوالاتی است که سياست مداران به آن پاسخ نداده اند.

---