تیم ملی فوتبال ایران یک تیم فوتبال بینالمللی است که به نمایندگی از ایران به میدان میرود. این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند و بازیهای خانگی خود را در ورزشگاه آزادی تهران که در دهه ۱۳۵۰ خورشیدی با گنجایش ۱۰۰ هزار نفر ساخته شد، انجام میدهد.
تیم ایران یکی از قدرتمندترین تیمهای آسیایی به شمار میرود. اکنون در ردهبندی فیفا در رده ۴۶ قرار دارد و از این نظر در رده دوم تیمهای آسیایی پس از ژاپن است. بهترین رتبه ایران در این رده بندی ۱۵ بودهاست.
ایران تاکنون سه بار جام ملتهای آسیا را در سالهای ۱۹۶۸، ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶ برنده شدهاست. در سال ۱۹۷۸ ایران برای نخستین بار در جام جهانی فوتبال شرکت کرد.
در سال ۱۳۷۶ ایران توانست پس از شکست استرالیا در جام جهانی فرانسه شرکت کند.
در خرداد سال ۱۳۸۴، ایران به همراه ژاپن از نخستین کشورهای آسیایی بودند که به جام جهانی راه یافتند.
تیم ملی فوتبال ایران برای نخستین بار به سال ۱۹۷۸ در جام جهانی شرکت کرد. ایران دو بازی نخست خود در مقابل هلند و پرو را باخت. با این همه در بازی سوم و برابر اسکاتلند شگفتی آفریدند و با گل دانائیفرد به نتیجه تساوی ۱ - ۱ دست یافت.[۱]
پس از مدتی رکود، فوتبال ایران در دهه نود میلادی با پیدایش پدیدههای نظیر علی دائی، خداداد عزیزی، کریم باقری و در سالهای آخر این دهه مهدی مهدویکیا جانی تازه گرفت.
در نوامبر ۱۹۹۷ میلادی، ایران در شرایطی دشوار برای حضور در جام جهانی ۱۹۹۸ به دیدار استرالیا رفت. هر دو بازی با نتیجه تساوی پایان گرفت، اما ایران به لطف قانون گل زده در خانه حریف توانست به جام جهانی راه یابد. بازی برگشت ایران در مقابل استرالیا تا دقایق پایانی ۲ - ۰ به سود میزبان بود اما دو گل کریم باقری و خداداد عزیزی نتیجه را به نفع ایران رقم زد. هواداران فوتبال در ایران از آن بازی با عنوان حماسه ملبورن یاد میکنند.ایران توانست در آن جام نخستین پیروزی خود در این مسابقات را برابر آمریکا به دست آورد. این بازی که به دلیل مواضع سیاسی و خصومت دو کشور شرایطی ویژه داشت با نتیجه ۲ - ۱ به سود ایران خاتمه یافت.[۶]